گلستان قرآن صفحه 121

پرسش ناراحت کننده

مردی قطعه زمینی در مجاور زمین شخص دیگری داشت و هرسال، بخشی از زمین او را ضمیمه ی زمین خود می کرد. روزی صاحب زمین اولی به دومی گفت: «علت نقصان و کاستی زمین چیست؟» او در جواب این گونه گفت: «مگر نشنیده ای که خدا می گوید: «أَ وَ لَمْ یَرَوُاْ أَنَّا نَأْتِی الْأَرْضَ نَنْقُصُهَا مِنْ أَطْرَافِهَا»؛(1) «آیا نمی بینند که ما پیوسته به سراغ [اهل] زمین می آییم و از اطراف [و جوانب] آن، کم می کنیم؟!»

اولی گفت: «پس علت زیادشدن زمین تو چیست؟» جواب داد: «ذَلِکَ فَضْلُ اللهِ یُؤْتِیهِ مَنْ یَشَاءُ»؛(2) «این فضل خداوند است، به هر کس [که شایسته ببیند] می دهد.» اولی پرسید: «آخر چرا زمین تو هرسال بیشتر می شود و زمین من کم؟» گفت: «یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْیَاءَ إِنْ تُبْدَ لَکُمْ تَسُؤْکُمْ»؛(3) «ای کسانی که ایمان آورده اید! از چیزهایی نپرسید که اگر برای شما آشکار گردد، شما را ناراحت می کند.»(4)

1- رعد،41.
2- مائده،54.
3- همان،101.
4- مجله بشارت، خرداد و تیر 1389 - شماره 77، لطایف قرآنی.