گلستان قرآن صفحه 161

پیامبر دروغی

پیامبر دروغی(1)

شخصی به نام نصرا... ادعای پیامبری کرد. او را گرفته و نزد خلیفه بردند. خلیفه از او پرسید: «حال که ادعا می کنی

فرستاده خدا هستی؛ آیا آیه ای از قرآن بر نبوت تو دلالت می کند؟

پیامبر دروغی فوراً این آیه را خواند:«اِذَا جَاءَ نَصْرُاللّهِ وَ الْفَتْحُ»؛(2) «[ای پیامبر] هنگامی و نصرت و یاری خدا و فتح و پیروزی بیاید.»

متکبر در قرآن

نقل است که میرزا وحید که از شاعران مشهور و وزیر مقتدر پادشاه و صاحب ثروت و دولت بسیار بود و خدا به او اولاد بسیار عطا فرموده بود؛ با توجه به رابطه نزدیک بین او و شاه، در نظر مردم ابهت و اعتبار ویژه ای داشت. وی همیشه نسبت به قرآن با بی ادبی صحبت می کرد و به آیات آن جسارت و اهانت می نمود. روزی در مجلسی که جمعی از علما و فضلا و طلاب نیز حاضر بودند، گفت: «خدا در قرآن می فرماید: «وَ لَا رَطْبٍ وَ لاَ یَابِسٍ اِلَّا فِی کِتَابٍ مُبیِنٍ»؛(3) «هیچ تر و خشکی نیست مگر اینکه در قرآن موجود است.» و من نیز یکی از رطب و یابس (تر و خشک) هستم. حال آنکه نام من در هیچ جای قرآن نیامده است.

1- مجله بشارت، خرداد و تیر 1389، شماره 77، لطایف قرآنی.
2- نصر،1.
3- انعام،59.