گلستان قرآن صفحه 186

لقب

یکی از خلفای عباسی که بسیار ظالم و ستمگر بود؛ به یکی از ندیمان خویش گفت: « برای من لقبی پیدا کن که پسوند آن، اسم الله باشد، مثل اَلْمُعْتَصِمْ بِاللّهْ». آن ندیم پس از لحظه ای گفت: «هیچ لقبی برای تو مناسب تر از «نَعوُذُ بِاللّهْ» نیست!»(1)

سرانجام یک عمر مبارزه با قرآن

ابن مقفع در ابتدا در کیش و آیین مانی بود و سال ها با آزادی کامل با اسلام و قرآن به مبارزه پرداخته، شبهات و اشکالات

زیادی در میان مردم منتشر کرده بود. از همین روست که می گویند، او باب بُرزویه طبیب را به قصد شک انداختن در دل مردم، بر کتاب «کلیه و دمنه» افزوده است.

روزی ابن مقفع در بغداد از کوچه ای می گذشت. ناگهان صدای کودکی او را به خود جلب کرد که با آواز زیبا و صدای دل نشین چنین قرآن می خواند: «اَلَمْ نَجْعَلِ الْاَرْضَ مِهَاداً، وَ الْجِبَالَ

اَوْتَاداً، وَ خَلَقْنَاکُمْ اَزْوَاجاً وَ جَعَلْنَا نَوْمَکُمْ سُبَاتاً، وَ جَعَلْنَااللَّیْلَ

لِبَاساً، وَ جَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشاً»؛(2) «آیا زمین را گهواره و کوه ها را میخ هایی قرار ندادیم؟ شما را نر و ماده آفریدیم و خواب را برای شما وسیله آسایش و آرامش گردانیدیم و [تاریکی] شب را برای شما لباس و