گلستان قرآن صفحه 205

آن می باشد و این آیه را می خواند. «وَ مَا عِنْدَاللهِ خَیْرٌ وَ اَبْقی »؛(1) «آن چیزی که نزد خداست بهتر و پاینده تر می باشد.»

سلمان موضوع گریه پیامبر (صلّی الله علیه وآله) را به فاطمه (علیها الصلاه والسلام) خبر داد و ایشان برخاست و لباس پوشید و به دیدار پیامبر (صلّی الله علیه وآله) آمد. فاطمه (علیها الصلاه والسلام) به حضرت عرض کرد: «ای پدر، فدایت شوم! چه چیز باعث گریه شما شده است؟» پیامبر (صلّی الله علیه وآله) «آن دو آیه را برای او خواند. فاطمه (علیها الصلاه والسلام) از شدت اندوه با صورت به زمین افتاد و صدای ناله اش بلند شد که وای بر آن کسی که داخل آتش جهنم گردد.

در این حال سلمان نیز گفت: «ای کاش، گوسفندی بودم و خانواده ام گوشت مرا خورده، پوست مرا پاره می کردند و من هرگز اسم آتش را نمی شنیدم.» ابوذر گفت: «ای کاش، مادرم نازا بود و مرا نمی زایید تا هرگز اسم آتش را نمی شنیدم.» مقداد گفت: «ای کاش، پرنده ای بودم که در بیابان های دوردست به سر می بردم و حساب و کیفری نداشتم و اسم آتش به گوشم نمی رسید.»

علی (علیه السّلام) فرمود: «ای کاش، درندگان گوشت مرا پاره پاره می کردند و ای کاش، از مادر متولد نشده بودم و نام آتش را نمی شنیدم.» سپس دست روی سر گذاشت و شروع به گریه کرد و می گفت: «آه، از دوری راه و کمی توشه در سفر قیامت. گناهکاران