آیه تطهیر در آیینه شعر عرب صفحه 145

وفات او به اتفاقِ همه منابع در سال 334 بوده است.(1)

شعرِ صنوبری:

اگرچه اشعار او در وصف نهر و باغ و ییلاق بسیار زیباست(2) ولی چنانچه گفتیم شعر او در مذهب تشیع هم فراوان است و قصائد طولانی در رثاء امام حسین (ع) و فضائل امیرالمؤمنین علیه السلام سروده است.(3) این چند بیت دلالت بر حسن اعتقادات او دارد که در ضمن آن، اصحاب کساء را نام برده است:

حُبُّ النِّبِیّ محمدٍ وَ وَصیِّهِ معَ حُبَّ فاطمهٍ وَ حُبِّ بَنیها

أهلِ الکِساءِ الخَمسَهِ الغُرَرِ التّی یَبْنِی العُلا بِعُلاهُمُ بانیها

صَلّوا علی بَنْتِ النَّبِیّ مُحَمّدٍ بَعدَ الصَّلاهِ عَلَی النَّبیّ اَبیها(4)

(ای نفس، طالب هر امر بی ارزشی نشو، طالب بالاترین چیزها باش که همانا) حب و دوستی محمد(ص) و وصی او علی و فاطمه و پسرانش حسن و حسین می باشد. همان 5 نفری که اصحاب کساء هستند و به سبب علو مقام آنها بزرگی و جلالت پایه گذارده شد. بر دختر محمد مصطفی (ص) درود بفرست بعد از آنکه بر پدرش درود فرستادی.

1- الوافی بالوفیات، ج 7/379؛ شذرات الذهب، ج 1/335؛ الغدیر، ج 3/373؛ الاعلام، ج 1/207.
2- بعضی از آنها را در بغیه الطلب فی تاریخ حلب، ج 1/251 به بعد و نیز در الوافی بالوفیات ج 7/379 به بعد ببینید.
3- مراجعه کنید به الغدیر، ج 3 ص 367 تا 372.
4- بخشی از قصیده 42 بیتی صنوبری است، الغدیر، ج 3/367.