آیه تطهیر در آیینه شعر عرب صفحه 175

شاعر: عبدی

ابوالحسن علی بن حَمّاد بن عبیداللّه بن حمّاد عدوی بصری عبدی، بزرگواری از معاریف شیعه و نادره ای از نوادر روزگار و حافظی از حفاظ حدیث و نمونه ای از بهترین شاعران است. پدرش حماد نیز چنانچه از شعر عبدی برداشت می شود، شاعر اهل بیت بوده و هر دو، پدر و پسر، از مشاهیر شیعه می باشند.(1) عبدی از معاصران صدوق و استاد بسیاری از محدثین بوده و در بزرگی و شرف و نیز مهارت او در علم حدیث، همین بس که شیخ بزرگی چون غضائری از او نقل روایت می کند.(2)

علاوه بر علم حدیث، عبدی از پرچمداران شعر، و معاریف شاعران است که نام او در کتاب ها و شِعر او در بین مردم و نیز در دیوان ها فراوان می باشد. علامه سماوی در «الطلیعه من شعراء الشیعه» بیش از 2200 بیت از او جمع کرده و علامه امینی در «الغدیر» شاید از هیچکس به اندازه عبدی شعر نقل نکرده، که شامل 12 غدیریّه چندین قصیده در مدح حضرت علی (ع) و رثاء امام حسین (ع) ، و نیز 28 قصیده دیگر، که عدد ابیات برخی از آنها به 95 بیت می رسد.(3) لذا او از مُکثرین شعرا در مدح یا رثاء اهل بیت است و مراثی او در مصیبت امام حسین (ع) بسیار معروف می باشد.(4)

ابن شهرآشوب، عبدی را از مداحان بی پروای اهل بیت (ع) شمرده، زیرا او هرچه داشته، در راه نشر فضائل ایشان بذل کرده و حقایق پشت پرده را آشکار نموده و تمام اشعار او فقط درباره آل محمد علیهم السلام است،(5) بطوری که درباره او گفته اند: عبدی هیچ بیت شعری نگفته، مگر درباره اهل بیت.(6)

1- المجدی فی انساب الطالبیین، ص 158.
2- الغدیر، ج 4/153.
3- رجوع کنید به الغدیر، ج 4، صص 141 تا 172.
4- طرائف المقال فی معرفه طبقات الرجال، ج 1/143.
5- الغدیر، ج 4/154.
6- معالم العلماء، ص 181؛ معجم رجال الحدیث، ج 11/428.