آیه تطهیر در آیینه شعر عرب صفحه 205

صاحب جلالت و حشمت(1) و صالح و کثیرالسماع بوده(2) و در فنون بسیاری تبحر داشته است.(3) از جمله، به علم حروف و اوقات هم آگاه بوده و ادعای استخراج علوم غیبی هم می کرده(4) و حتی کتابی را در این زمینه به نام «دائره الحروف» به او نسبت داده اند،(5) و به همین دلیل، بعضی شدیداً به او تاخته اند.(6)

شاهد بر این علم او، داستانی است که یافعی این چنین نقل می کند: «راوی گوید در خواب دیدم خواننده ای دو بیت شعر با مطلع: لله دَرُّک یابن طلحه... خواند. صبح به خانه ابن طلحه شافعی رفتم و دیدم سلطان بر درِ خانه او ایستاده و اذنِ ورود می طلبد. من هم با او داخل شده نشستم تا سلطان رفت. سپس ماجرای خواب شب گذشته را برای ابن طلحه نقل کردم. گفت: اگر خواب تو درست باشد من تا یازده روز دیگر می میرم، و چنین هم شد.

این قضیه دلالت بر علم او به حروف دارد و شاید از تعداد حروف در شعر چنین برداشتی کرده است».(7)

از نکات مهم زندگی او آن است که در سال 648 در دمشق، مَلِک ناصر، حکمِ وزارت را به نام او نوشت ولی او عذر خواسته نپذیرفت.(8)

بنا به نقل منابع، تنها یک روز(9) یا دو روز(10) وزیر بود و سپس از همه دارائی خود اعم از ملک و مرکوب و... دست کشیده لباسی از پنبه بر تن نموده، و از مردم دوری

1- العبر، ج 3/269؛ الوافی بالوفیات، ج 3/176؛ المقفی الکبیر، ج 5/753.
2- الوافی بالوفیات، ج 3/176؛ مرآه الجنان، ج 4/99؛ اعلام النبلاء، ج 4/406.
3- عقدالجمان، ج 1/94.
4- سیر اعلام النبلاء، ج 23/293.
5- سیر اعلام النبلاء، ج 23/293؛ الوافی بالوفیات، ج 3/176؛ طبقات الشافعیه ابن شَهبه، ج 2/121.
6- العبر، ج 3/269.
7- ذهبی در تاریخ اسلامش، جلد مربوطه/134.
8- مرآه الجنان، ج 4/99.
9- سیر اعلام النبلاء، ج 23/293؛ الوافی بالوفیات، ج 3/176.
10- المقفی الکبیر، ج 5/735.