آیه تطهیر در آیینه شعر عرب صفحه 230

شاعر: کفعمی

تقی الدین ابراهیم بن علی بن حسن بن محمد بن صالح بن اسماعیل حارثی عاملی کفعمی در سال 840 متولد شد. چنانچه از رساله اش که در علم بدیع نوشته، برمی آید. در قریه «کَفَرعیما» از جبل عامِل به دنیا آمده و محل فوت و آرامگاه او نیز همان جا است. سال وفات او را بعضی سال 900 ثبت کرده اند. لفظ کفعمی به جهت انتساب وی به «کفر عیما» است.

در کلام علما، تعریف و تمجید بسیاری از کفعمی شده است. صاحب «امل الآمل» می نویسد: «او شخص عادل و فاضل و ادیب و شاعر و عابد و زاهد بوده و همه اعمال مستحبه و عباداتی که در کتاب خودش «مصباح» نوشته، خود به جا می آورده است». از علمای بسیاری «اجازه نقل روایت» داشته و تألیف های بسیاری دارد مثل «الجُنّه الواقیه و الجَنّه الباقیه» معروف به «مصباح کفعمی». این کتاب درباره ادعیه و اعمال روزهای مختلف است و چون کتاب شیخ طوسی به نام «مصباح» بوده و درباره اعمال و ادعیه نوشته شده، و کتاب کفعمی هم همان روش را داشته، لذا نام اصلی آن مهجور شده و بیشتر به «مصباح کفعمی» شناخته می شود. وی در سال 859 از نوشتن این کتاب فراغت یافته است. اثر دیگر او «البلد الامین و الدرع الحصین» و نیز «نهایه الارب فی امثال العرب» در دو جلد و تلخیص مجمع البیان بنام «فراضه النضیر فی التفسیر» می باشد. سید محمد امین 49 کتاب برای او نام برده است و می گوید که خطبه و شعر هم از او بسیار برجا مانده است.(1)

شعرِ کفعمی

کفعمی قصیده ای در مدح امیرالمؤمنین علی (ع) و توصیف غدیرخم دارد که به 190 بیت می رسد. از ابیات پایانی قصیده چنین برمی آید که آن را در کربلا سروده است. این قصیده در «مصباح» او نیز ثبت گردیده و در آن، به بسیاری از آیات و روایات فضائل اهل بیت (ع) ، اشاره شده است: