آیه تطهیر در آیینه شعر عرب صفحه 232

شاعر: ابن معتوق

سید شهاب الدین احمد بن ناصر بن معتوق موسوی حویزی مشهور به «ابن معتوق» در سال 1025 بعد از وفات پدرش، به دنیا آمد.(1) شاعری بلیغ، از اهل بصره بود.(2)

پسری بنام معتوق داشت که اکثر اشعار او را در دیوان جمع کرد.(3) این دیوان در سه فصل «مدائح مراثی، متفرقات» مرتب شده و چندین بار نیز به چاپ رسیده است.(4) در سال 1062 اولین قصیده اش را در مدح پیامبر (ص) سرود.(5) ابن معتوق که در اواخر زندگی فلج شده بود،(6) در 14 شوال سال 1087 از دنیا رفت.(7)

شعرِ ابن معتوق:

چنانچه ذکر شد یکی از فصول سه گانه دیوان ابن معتوق، مدائح اوست که در مدح رسول خدا (ص) و اهل بیت گرامی او سروده شده است.

ابوبکر حضرمی بعد از آنکه در یک فصل از کتابش «رشفه الصادی من بحر فضائل بنی النبی الهادی» وصایا و سفارش های پیامبر را نسبت به اهل بیتش و اثرات محبت به آنان را تذکر داده، فصلی را با عنوان «اشعار فی مدح اهل البیت» باز کرده که در آن از علماء و شعرای شیعه و سنی ابیات زیادی نقل شده است.(8) حضرمی در آن کتاب بخشی از قصیده «ابن معتوق» را در مدح پیامبر (ص) آورده، که به شکلهای مختلف به آیه تطهیر و فضیلت عصمت و پاکی اهل بیت (ع) اشاره می کند و گزیده ای از آن چنین است:

1- الذریعه، ج 9/29.
2- الاعلام، ج 3/178.
3- الاعلام، ج 3/178.
4- معجم المطبوعات العربیه، ج 1/244؛ الذریعه، ج 9/29.
5- الذریعه، ج 9/29.
6- الاعلام، ج 3/178.
7- الذریعه، ج 9/29؛ الاعلام، ج 3/178.
8- از صفحه 189 تا 220.