- مقدمه مؤلف 1
- اهداء 1
- طریق اول 1
- طریق سوم و چهارم 2
- طریق دوم 2
- دروغ درباره شکم آن حضرت علیه السلام 5
- تهمت و افتراء بر جسم مبارک امام علی علیه السلام 5
- دروغ درباره استخوانهای آن حضرت علیه السلام 5
- هجوم امویان بر جسم شریف امام علی علیه السلام 6
- دروغ درباره موهای آن حضرت علیه السلام 6
- دروغ درباره ساق پای آن حضرت علیع السلام 6
- استیعاب 8
- فرمایش نبی اکرم (صله الله و علیه و اله و صلم) 10
- مشهور لا أصل له 13
- اختلافات امویان در موضوع 15
- انزع بطین 17
- تهمتی دیگر: تمایل امام (علیه السلام) بر ازدواج با دختر مشرک و نابینای ابوجهل 18
- روشهای معاویه برای تحریف حقایق 20
- روش اول 20
- روش دوم 21
- روش سوم و چهارم 22
- پاسخ ادعاء 24
- نقد و بررسی این روایت 24
- افترائی دیگر: پشت امام (علیه السلام) دارای قوز است 26
- پاسخ تهمت 27
- بطین از لقب های معاویه 29
- انزع بطین، معاویه است یا امام علی (علیه السلام) ؟ 31
- درباره سند روایت انزع بطین 32
- دلیل اشتهار روایات جعلی امویان در میراث اسلامی 32
- اوصاف امام علی (علیه السلام) از زبان معاصران آن حضرت 35
- قامت امام (علیه السلام) 36
- أجلح یا أصلع 36
- توضیح 37
- رنگ رخسار 38
- شکمی بزرگ یا کوچک و باریک 41
- جمال عبد مناف جد امام علی (علیه السلام) 47
- حجر بن عدی و توصیف امام علی (علیه السلام) در حضور معاویه. 51
- توصیف مغیره درباره امام (علیه السلام) ما ورد افتراء ابن العاص 51
- درباره جمال پیامبر اعظم، خاتم الانبیاء (صله الله و علیه و اله و صلم) 52
- جمال و زیبایی امام سجاد (علیه السلام) 53
- جمال و زیبایی امام حسن مجتبی (علیه السلام) 53
- جمال و زیبایی امیرمؤمنان (علیه السلام) 53
- حضرت زهرا (علیها السلام) 54
- اشتهار زهد امیرمؤمنان (علیه السلام) 55
- لباس امام (علیه السلام) 56
- چپاول بیت المال 57
- هارون الرشید و عمامه هایش 58
- غذا نامطبوع و لباس خشن 61
- عید قربان 61
- گواهی عمر بن خطاب 65
- یک دینار قرض 67
- معاویه شکم بزرگ، رئیس قاسطین 70
- غذای معاویه 72
- خطابه متهورانه معاویه دوم 74
- معاویه دوم در خطابه کناره گیری خود از سلطنت چنین گفت 74
- ترور عبدالله بن مسعود و گروهی از صحابه 76
- قتل امام حسن مجتبی (علیه السلام) به دست معاویه 78
- قتل زیاد ابن ابیه به دست معاویه در سال 54 هجری 78
- مقتول دیگر به دست معاویه: عبد الله بن عامر 79
- عبدالرحمن پسر خالد بن ولید مقتول دیگر به دست معاویه 80
- ترور عایشه به دست معاویه سال 59 هجری 80
- انتقال قدرت و سلطلنت به دشمنان معاویه 81
- فتنه سیاسیی 83
- امام 88
- ابوتراب، لقبی اموی است یا نبوی؟ 88
- حقیقت میدرخشد 98
- امام مسلمانان کیست؟ 98
- الصدیق 100
- چکیده 104
1- فتح الباری، ج 7، ص 58، المعجم الاوسط طبرانی 40/8 معرفه علوم الحدیث حاکم 211، بحار 38 / 347، الاربعین ماحوذی 235، مجمع الزواید 111/9 ،کنزالعمال 607/11 ، تفسیر قرطبی 22/19 تفسیر الثعالبی5/ 500
2- تبیان طوسی، ج 1، ص 4، تفسیر صافی، ج 1، ص 36، محقق بحرانی، ج 6، ص 309.
آیا عقل می پذیرد که زنی نابینا هم طراز او شود؛ در حالیکه می دانیم او دختر ابوجهل ملعون، پلیدترین کافر مکه است. اگر به فرض، چنین دختری که فاقد صفات نیکو و کمالات انسانی است برای ابوجهل باشد به چه دلیل باید امام علی (علیه السلام) به ازدواج با او تمایل داشته باشد؟
روشهای معاویه برای تحریف حقایق
روش اول
معاویه با دروغ ها، تهمت ها و خیانتهایش، تاریخ را به رسوایی کشانده است. اطلاع از دستورات معاویه برای تحریف احادیث پیامبر اکرم (صله الله و علیه و اله و صلم) بر کینه و دشمنی انسان بر علیه ناصبیان می افزاید و او را مصمم می سازد تا از مذهب و حزب و روشهای جاهلی آنان بگریزد؛ لذا مشاهده کنید که ملیونها نفر از این گروه، در گذر تاریخ از آئین ساختگی عنکبوتی ناصبیان بیرون رفته در فضائل اهل بیت عصمت (علیه السلام) کتابها نوشته اند و رسوایی های ناصبیان را به قلم آورده اند. نسائی از این گروه است. او کتاب خصائص فضائل امیرمؤمنان (علیه السلام) را به رشته تحریر درآورد؛ اما ناصبیان پلید، در مسجد اموی دمشق او را به قتل رساندند.
مدائنی می گوید: معاویه به تمام کارگزارانش پس از سال قحطی نوشت:
من ذمه خود را از کسانی که چیزی از فضائل ابو تراب - یعنی امام علی (علیه السلام) - را نقل کنند بر داشته ام.
با این تهدید، خطیبان در هر دوره ای بر فراز منبر به جسارت و لعن و تبری از آن بزرگوار پرداختند و تا توانستند برای آن حضرت عیب و رسوایی ساختند. کوفه در آن زمان بیشترین گرفتاری ها و فشارها را دید؛ زیرا بیشترین شیعیان امام (علیه السلام) ، در آنجا بودند. معاویه، زیاد بن سمیه - - را حاکم کوفه و بصره قرار داد؛ زیاد در دوران حکومت امام علی (علیه السلام) در کوفه می زیست و شیعیان را به خوبی می شناخت؛ آنان را جستجو و در زیر هر سنگ و کلوخی به قتل می رساند؛ امنیتشان را سلب کرده بود. دست و پایشان را می برید؛