جعل حدیث درباره امیرمؤمنان علی (علیه السلام) صفحه 23

1- اضواء علی صحیحین شیخ محمد صادق نجمی، ص 53.

2- بحار، ج 31، ص 167، 472 الفتنه سیف بن عمر 84، معجم الکبیر طبرانی 1، ص 79، النهج، ج 2، ص 158، اسد الغابه، ج 1، ص 75، اسد الغابه، ج 3، ص 376، الاصابه، ج 2، ص 455، شذرات الذهب، ج 1، ص 40، طبقات ابن سعد، ج 3، ص 78، 79، مختصر تاریخ دمشق، ج 15، ص 110، 111.

والیان بر این رویه عمل می کردند. امتحان قاریان ریاکار و کسانی که اظهار خشوع و عبادت میکردند سخت تر بود چرا که برای خوشامد حاکمان و تقرب نزد آنان حدیث جعل می کردند تا بهره بیشتری از اموال و زمین و منزل به دست آورند ... متاسفانه این احادیث جعلی به مؤمنانی رسید که دروغ را روا نمیداشتند و از تهمت متنفر بودند؛ اما آنان به دلیل فضای ایجاد شده گمان می کردند روایات مذکور صحیح و درست است و اگر متوجه کذب و دروغ بودن آنها می شدند، هرگز نمی پذیرفتند و به آنها پای بند نمی شدند(1).

این شمهی مختصری بود از تحریف حدیث در دوران خلفاء بنی امیه(2).

ابوالحسن مدائنی پس از تشریح مسیر حدیث در دوران معاویه، به اقدامات کینه توزانه عبدالملک مروان که 21 سال بر امت اسلامی حکومت راند پرداخته است. او می گوید:

در زمان سلطلنت عبدالملک، بلا و شکنجه از در و دیوار بر شیعیان می بارید چنان که شبیه آن در دوران معاویه وجود نداشت؛ سپس نمونه هایی از جرائم و ظلم های حاکم وی (حجاج بن یوسف ثقفی) را در کوفه در مورد شیعیان ذکر کرده می گوید:

مردی در برابر حجاج ایستاد و بانگ برآورد که:

ای امیر خانواده من، مرا نفرین کرده اند و نام مرا (علی) گذارده اند. من فقیر و تنگدستم و نیازمند بخشش امیر. حجاج به او خندید و گفت:

للطف ما توسلت به فقد ولیتک موضع کذا به خاطر لطفی که درخواست نمودی، تو را والی فلان منطقه کردم (3)!

با توجه به این روشها انسان می فهمد چرا و چگونه معاویه عبارت (معاویه بطین) را به عبارت (علی الأنزع البطین) تبدیل نموده است.