جعل حدیث درباره امیرمؤمنان علی (علیه السلام) صفحه 25

1- مناقب ابن شهر آشوب، ج 3، ص 91.

2- آیه کریمه انک لعلی خلق عظیم

بردن الفاظ، به خصوص در روابط اجتماعی بسیار دقیق بودند و از بهترین کلمات مؤدبانه استفاده می فرمودند؛ در حالیکه اهل سقیفه و کاسه لیسان بنی امیه و حزب قریش، الفاظ زشت و خشن دوران جاهلیت را که بر روح و روانشان سیطره افکنده بود فراوان به کار می بردند.

نمونه این الفاظ مستهجن، گفته ابوبکر به عروه بن مسعود بزرگ قبیله طایف آن مرد مخلص است(1). که در نهایت بی شرمی با گفتن یک سخن مستهجن به او گفت:

امصص بظر امک، بظر مادرت را به مک.

عثمان بن عفان به عمار بن یاسر بعد از تبعید او و کشتن ابوذر غفاری، به او گفت: یا عاض ایرابیه اترائی ندمت علی تسییره(2)

این عبارت تهمت است که گویندهاش سزاوار حداقل حد شرعی است و بسیار رکیک است.

ناصبیان با به کار بردن الفاظ زشت جاهلی (3) اتهاماتی به امام علی (علیه السلام) وارد آوردند؛ حال آنکه آن بزرگوار طبق آیات شریف قرآن، وصی معصوم پیامبر اکرم (صله الله و علیه و اله و صلم) می باشد.

یزید بن معاویه به عبیدالله بن زیاد در نهایت وقاحت گفت: ای کسی که بظر مادرش را گاز گرفته (4)است.

لقب معاویه در آن روزگار بطین بود؛ اما خود این اتهام را به امام علی (علیه السلام) زد.

ابن اثیر می گوید: بطین یعنی بزرگ شکم(5).

عرب ها طاسی سر را دوست دارند و آن را مبارک میدانند و پرمویی را مذمت می کنند و به اغم لئیم فال بد می زنند. شاعری سروده است: