جعل حدیث درباره امیرمؤمنان علی (علیه السلام) صفحه 69

1- الکشاف الزمخشری ، ج 1، ص 427، البدایه و النهایه ابن کثیر، ج 1226ط دارالحیاء التراث، تفسیر البیضاوی ، ج 2، ص 35، الدر المنثور ، ج 2، ص 20، تفسیر الألوسی، ج 3، ص 141، بحار، ج 43، ص 29.

2- تاریخ دمشق، ج 42، ص 555، کنزالعمال، ج 13، ص 190 ح 36565، اسد الغابه، ج 3، ص 388، ج 4، ص 35، الفصول المهمه ابن الصباغ، ج 1، ص 633، البحار، ج 41، ص 316.

خانه امام (علیه السلام) و سادگی آن

عثمان در قصر سکونت داشت بعضی از صحابه نیز بناهای محکم و بزرگ داشتند. سعد بن ابی وقاص در دوران حکومتش بر کوفه، قصری برای خویش بنا کرد و درب کاخ کسری را به آنجا منتقل نمود.

ولی امام متقیان (علیه السلام) در دوران خلافتشان بر جهان اسلام در کوفه، در آن قصر ساکن نشدند و می فرمودند:

«در قصر اشرار و دیوانگان سکونت نمیکنم» و با تواضع در خانه پسر خواهرشان سکونت نمودند.

رسول خدا (صله الله و علیه و اله و صلم) وقتی در مدینه مسجد را بنا کردند در اطراف آن ده خانه ساختند؛ نه خانه را برای همسرانش و خانه دهم را به امام علی (علیه السلام) و فاطمه (علیها السلام) اختصاص دادند که در وسط خانه ها قرار داشت. امام علی (علیه السلام) مدتی که در مدینه بودند، در آن خانه سکونت داشتند؛ سپس فرزندان و نوههای حضرت تا زمان عبدالملک مروان در آن می زیستند. وی که چشم دیدن آنها را نداشت، به بهانه توسعه مسجد، تصمیم به خراب کردن خانه گرفت. در آن هنگام، حسن بن حسن بن علی بن ابیطالب (علیه السلام) در آن می زیست؛ از او خواستند بیرون رود، گفت: نمی روم و اجازه تخریب خانه را هم نمی دهم! او را با تازیانه زدند و با زور بیرونش کردند؛ سپس خانه را خراب و به مسجد افزودند(1).

هنگامی که مردم با امام علی (علیه السلام) بیعت نمودند اما م (علیه السلام) کوفه را مرکز خلافت قرار دادند، از سکونت در قصر ابیض - معروف به قصر الاماره - امتناع فرمودند و از باب ایثار، فقرا را در آن جای دادند، آن حضرت در تمام دوران عمر و خلافت، آجری روی اجری و خشتی روی خشتی ننهادند(2).

امام علی (علیه السلام)بعد از آنکه رسول خدا (صله الله و علیه و اله و صلم) به ایشان فرمودند: