جعل حدیث درباره امیرمؤمنان علی (علیه السلام) صفحه 81

1- استیعاب ابن عبد البر، ج 2، ص 393، اسد الغابه، ج 3، ص 306.

2- تاریخ ابی رزعه دمشقی، ص 298 ح 1668، مرو، ج الذهب مسعودی، ج 2، ص 139، تاریخ یعقوبی، ج 2، ص 139.

3- اسد الغابه ابن اثیر، ج 3، ص 440، استیعاب ابن عبد البر، ص 830 نسب قریش، ص 327، تاریخ دمشق ابن عساکر، ج 13، ص 244 ، المغتالین من الا، شراف محمد بن حبیب متوفی سند 245.

4- مقاتل الطالبین ابوالفر، ج اصفهانی 47، ص 48.

ابوبکر - و برادرش، عبدالرحمن را صادر کرد. هر دو با فریب کشته شدند؛ عبدالرحمن را مسموم کردند و یا به دستور معاویه زنده در قبر مدفون نمودند. از طرف دیگر معاویه برای کشتن عایشه دستور داد چاهی کندند و روی آن را پوشاندند(1). عایشه برای خونخواهی برادرش، عبدالرحمن، به همراهی مروان بن حکم - والی معاویه در مدینه - آشکارا به پاخواست؛ اما معاویه او را به دو برادرش، عبدالرحمن و محمد که در سال 58 به قتل رسانده بود، ملحق ساخت. دشمنی و عداوت بین عایشه و بنی امیه به اوج خود رسیده بود؛ لکن معاویه با کشتن ابوبکر و دو پسرش محمد و عبدالرحمن و طلحه او را تضعیف نمود.

ابن کثیر در (البدایه و النهایه) می گوید: امویان عایشه و عبدالرحمن را در یک سال به قتل رساندند.

انتقال قدرت و سلطلنت به دشمنان معاویه

سه سال بیشتر از مرگ معاویه در سال 60 نگذشته بود که سلطنت به دشمنان او، خاندان مروان، منتقل گردید.

به دلائل چندی موضوع قابل استدلال است:

حوادثی که در گذر زمان در تاریخ اسلام روی داده است.

خدای تعالی انحراف دشمنان اهل بیت علیهم السلام را در قرآن کریم بیان فرموده است:

افان مات او قتل انقلبتم علی اعقابکم(2)

اگر پیامبر (صله الله و علیه و اله و صلم) بمیرد یا کشته شود به اعقاب خود (دوران جاهلیت باز می گردید.

رسول خدا (صله الله و علیه و اله و صلم) ارتداد اکثر صحابه و غرق شدن آنان را در دنیا، بعد از خود می دانستند؛ لذا می فرمودند:

لا ترجعوا بعدی کفارا یضرب بعضکم رقاب بعض(3).