تفسیر متقین در قرآن و حدیث صفحه 92

1- غررالحکم، ج 1، ص 307.

2- غررالحکم، ج 1، ص 364.

3- همان.

است که بر هوای نفس خود مسلّط باشد».

این کلام امام علیه السّلام معیار شجاعت را تسلّط بر خواسته های نفسانی می داند. گاهی به خاطر خواسته های نفسانی دو جهان از دست انسان می رود، گرچه دنیاطلبان و دنیاپرستان بعضی به دنیا رسیدند، ولی در اندک زمانی دنیا و آخرت از دست آنان خارج خواهد شد. متقین هم به دنیا رسیدند و هم به آخرت خواهند رسید. همین متقین بودند و هستند که هزاران مسجد، مدرسه و حسینیه درست کردند و درست می کنند و هزاران یتیم و مظلوم را به خاطر انجام امر خداوند اطعام و کمک می نمایند، گرچه عده ی زیادی از مردم در موسم خاص مثل ایام عاشورا، یا مرگ عزیزشان گریه و ناله دارند، این گریه ها مثل گریه های متقین و مؤمنین خالصانه و از خوف خدا نیست. گرچه گریه بر ای امام حسین علیه السّلام ثواب فراوان دارد و این مطلب مهم در کلمات پیامبر و امامان بیان شده. اما گریه از خوف خدا اختصاص به متقین دارد. این جا به کلام امام صادق علیه السّلام درباره گریه اشاره می کنیم تا حقیقت گریه روشن تر شود: «لایغُرَّنَّکَ بُکاءُهُم، فَاِنَّ التَّقْوی فِی الْقَلبِ»؛(1) بالاترین درجه تقوا و تقرب به خدا، مخصوص انبیاء، اوصیاء و متقین خواهد بود». با این بیان براساس تقوا ی الهی درجات، محاسبه می گردد.

تجلی نیکوکاری در متقین

«... وَلکِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِا الله وَالْیوْمِ الْآخِرِ وَ المَلائِکَهِ وَالْکِتابِ وَالنَّبِینَ وَ آتَی المالَ عَلَی حُبِّهِ ذَوِی الْقُرْبی وَالْیتمَی وَالمَسکِینَ وَ ابْنُ