تفسیر متقین در قرآن و حدیث صفحه 93

1- بحارالانوار، ج 7، ص 283.

السَّبِیلِ وَالسّائِلِینَ وَفِی الرِّقابِ وَ أقامَ الصَّلوهَ وَآتَی الزَّکاهَ وَ المُوفوُنَ بِعَهدِهِم إِذا عهَدُوا وَ الصّابِرینَ فِی الْبَأسآءِ وَ الضَرَّاءِ وَحینَ البَأْسِ اُولئِکَ الَّذِینَ صَدَقُوا وَاُولئِکَ هُمُ المُتَّقوُنَ».(1)

اول این آیه شریفه تا کلمه لکِنَّ می فرماید: نیکی تنها این نیست که به هنگام نماز روی خود را به سوی مشرق و یا مغرب کنید و تمام گفتگوی شما درباره قبله و تغییر آن باشد و همه وقت خود را مصرف آن سازید، بلکه نیکوکار کسی است که به خدا و روز رستاخیز و فرشتگان و کتابهای آسمانی و پیامبران ایمان آورده و مال خود را با همه علاقه ای که به آن دارد، به خویشاوندان و یتیمان و مسکینان و واماندگان در راه و سائلان و بردگان انفاق می کند و نماز را بر پا می دارد و زکات را می پردازد و همچنین کسانی که به عهد خود [به هنگامی که عهد

بستند] وفا می کنند و در برابر محرومیت ها و بیماری ها و در میدان جنگ استقامت به خرج می دهند، اینها راست می گویند و گفتارشان با اعتقادشان هماهنگ است و اینها پرهیزگاران هستند.

در این آیۀ شریفه به ترتیب بعد از قسمت اول آیه برّ، ایمان به خدا، ایمان به آخرت معاد) ایمان به ملائکه، ایمان به همه ی کتاب های آسمانی، ایمان به همه ی انبیاء، اعطای مال به خویشاوندان، یتیمان، مسکینان، واماندگان، سائلان و بردگان مطرح شده است. نماز، پرداخت زکات، وفای به عهد، استقامت در برابر محرومیت ها، صبر در میدان جنگ و سختی ها و گفتار مطابق اعتقاد از خصوصیات مؤمنین می باشد. اختلاف یهود و نصارا را نیز درباره ی تغییر قبله از