بازپژوهی تحریف ناپذیری قرآن صفحه 168

را به طور مطلق ذکر نامیده اند. در قرآن موجود در دست ما نیز همۀ خصوصیات ذکر موجود است.

قرآن انسان را به یاد خداوند متعال می اندازد، لذا خود، نشانه ای زنده و جاودان است.

سپس علامه رحمه الله به اجمال دلیل خود اشاره می کند:

وخلاصه الحجّه أنّ القرآن أنزله الله علی نبیّه ووصفه فی آیات کثیره بأوصاف خاصّه لو کان تغیّر فی شیء من هذه الأوصاف بزیاده أو نقیصه أو تغییر فی لفظ أو ترتیب مؤثر فقد آثار تلک الصفه قطعاً لکنّا نجد القرآن الذی بأیدینا واجداً لآثار تلک الصفات المعدوده علی أتمّ ما یمکن وأحسن ما یکون فلم یقع فیه تحریف یسلبه شیئاً من صفاته فالذی بأیدینا منه هو القرآن المنزل علی النبیّ صلی الله علیه و آله بعینه فلو فرض سقوط شیء منه أو تغیّر فی إعراب أو حرف أو ترتیب وجب أن یکون فی أمر لا یؤثّر فی شیء من أوصافه کالإعجاز وارتفاع الاختلاف والهدایه والنوریه والذکریه والهیمنه علی سائر الکتب السماویه إلی غیر ذلک، وذلک کآیه مکرّره ساقطه أو اختلاف فی نقطه أو إعراب ونحوها؛(1)

خلاصۀ حجت که خداوند، قرآن را بر پیامبرش فرستاده و در آیات بسیاری از قرآن، این کتاب را به صفات ویژه ای ستوده است. اینک اگر قرآن در یکی از اوصاف مذکور به زیاده یا نقصان، یا لفظ و ترتیب، تغییر کرده بود، آن نشانه ها و ویژگی ها را از دست می داد و آن نشانه ها را در قرآنی که در دست ماست