بازپژوهی تحریف ناپذیری قرآن صفحه 9

این نکته باعث عدم درک صحیح اهل تسنّن از دیدگاه امامیه شده و در نتیجه، آن ها شیعیان را به اعتقادِ تحریف در قرآن متّهم کرده اند.

ایشان می فرماید:

معنی التحریف: یطلق لفظ التحریف ویراد منه عده معان علی سبیل الاشتراک، فبعض منها واقع فی القرآن باتفاق من المسلمین، وبعض منها لم یقع فیه باتفاق منهم أیضا، وبعض منها وقع الخلاف بینهم.

از نگاه محقّق خویی رحمه الله تحریف در قرآن به 6 گونه است که به سه صورت زیر دسته بندی می شوند:

الف: وقوع برخی از تحریف ها در قرآن، اجماعی است.

ب: عدم وقوع پاره ای از تحریف ها در قرآن، اجماعی است.

ج: وقوع برخی از تحریف ها در میان مسلمانان اختلافی است.

قسم اول: تحریف معنوی

اشاره

محقق خویی نخستین نوع تحریف را این گونه بیان می نماید:

الأوّل: «نقل الشیء عن موضعه وتحویله إلی غیره» ومنه قوله تعالی: مِنَ الَّذِینَ هادُوا یُحَرِّفُونَ الْکَلِمَ عَنْ مَواضِعِهِ. ولا خلاف بین المسلمین فی وقوع مثل هذا التحریف فی کتاب اللّه فإنّ کل من فسّر القرآن بغیر حقیقته، وحمله علی غیر معناه فقد حرّفه. وتری کثیراً من أهل البدع، والمذاهب الفاسده قد حرَّفوا القرآن بتأویلهم آیاته علی آرائهم وأهوائهم. وقد ورد المنع عن التحریف بهذا المعنی، وذمّ فاعله فی عدّه من الروایات. منها: روایه الکافی بإسناده عن الباقر علیه السلام أنه کتب فی رسالته إلی سعد