قم از منظر اهل بیت علیهم السلام صفحه 16

وذلک فی زمان غیبه قائمنا علیه السلام الی ظهوره، و لو لا ذلک لساخت الارض باهلها و انّ الملائکه لتدفع البلایا عن قم و اهله، و ما قصده جبّارٌ بسوءٍ الّا قصمه قاصم من(1) الجبّارین و شغلهم(2) عنهم بداهیه او مصیبه او عدوٌّ(3) ، ینسی الله الجبّارین فی دولتهم ذکر قم و اهله، کما نسوا ذکر الله.(4)

علی بن میمون صائغ از حضرت امام صادق علیه السلام نقل می کند که امام علیه السلام فرمود: خداوند به وسیله مردم کوفه بر سایر شهرها احتجاج می کند؛ و به وسیله مؤمنان اهل کوفه بر مؤمنین اهالی سایر شهرها، احتجاج می کند؛ و به وسیله شهر قم بر سایر شهرها، و به وسیله اهل قم بر تمام اهل مشرق و مغرب از جنّ و انس احتجاج می کند. خداوند «قم» و اهل قم را مستضعف قرار نمی دهد [ولایت پذیر هستند] بلکه آنان را موفق داشته، تأیید می کند.

علی بن میمون می گوید: سپس امام علیه السلام فرمود: همانا دین و اهل دین خوارند، اگر چنین نبود مردم به سوی قم هجوم می آوردند و در نتیجه قم خراب می شد، و اهل قم باطل می شدند، و دیگر بر سایر شهرها حجت و برهان نبودند. و زمانی که چنین می شد [اگر این اتفاق می افتاد] آسمان و زمین استقرار نداشتند. و حتی به اندازه یک چشم به هم زدن مهلت داده نمی شدند. و همانا

1- (1) فی بحارالانوار: قاصم الجبّارین.
2- (2) فی بحارالانوار: شغله عنهم.
3- (3) فی بحارالانوار و نسخه «الف»: و ینسی الله.
4- (4) بحارالأنوار، ج 60، ص 212، ح 22؛ تاریخ قم، ص 139 و فی هامشه مع الاختلاف فی المتن.