حکمت نامه امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 30

الف سوره حمد

22 . عیون أخبار الرضا علیه السلام به سندش،از امام حسین،از امام علی علیهما السلام:پیامبر خدا فرمود:«خداوند عز و جل فرموده است که سوره حمد را میان خود و بنده ام قسمت کردم؛نصفش برای من و نیمِ دیگر،از آنِ بنده من است و برای بنده ام،هر چه بخواهد،هست.

چون بنده بگوید:«به نام خداوند بخشنده مهربان»،خدای بزرگِ بِشْکوه می فرماید:"بنده ام،با نام من آغاز کرد و بر من،حق دارد که کارهایش را به پایان برسانم و در حالات مختلف،او را برکت بخشم".

و چون بگوید:«ستایش،ویژه خدای جهانیان است»،خداوند بزرگ بِشْکوه می فرماید:"بنده ام،مرا ستود و دانست که نعمت های نزد او از جانب من است و گرفتاری ها به فضل و قدرتِ من از او دور شده است.گواهتان می گیرم که نعمت های آخرت را نیز بر نعمت های دنیایش می افزایم و گرفتاری های آخرت را از او دور می کنم،همان گونه که گرفتاری های دنیا را از او دور کردم".

و چون بنده بگوید:«رحمانِ رحیم»،خدای بزرگ بِشْکوه می فرماید:"بنده ام،گواهی داد که من،رحمان و مهربانم.گواهتان می گیرم که بهره اش از رحمتم را فراوان کنم و نصیبش از عطایم را بیش سازم".

و چون بنده بگوید:«مالک روز جزا»،خدای بزرگ بِشْکوه می فرماید:"گواهتان می گیرم همان گونه که اعتراف کرد که من،مالک روز جزایم،حسابش را روز محاسبه،آسان می کنم و از گناهانش درمی گذرم".

و چون بگوید:«تنها تو را می پرستیم»،خدای عز و جل می فرماید:"بنده ام،راست گفت.فقط مرا می پرستد.گواهتان می گیرم که بر پرستش او چنان پاداشش دهم که همه مخالفانش در پرستش من به او غبطه بخورند".

و چون بگوید:«و فقط از تو یاری می خواهیم»،خداوند عز و جل می فرماید:"بنده ام،از من یاری خواست و به من،پناه بُرد.گواهتان می گیرم که او را در کارش یاری کنم و در سختی ها به فریادش برسم و دستش را در پیشامدها بگیرم".

و چون بگوید:«ما را به راه راست،هدایت کن»تا آخر سوره،خدای عز و جل می فرماید:"این،برای بنده ام هست که هر چه بخواهد،هست.بی تردید،دعای بنده ام را اجابت و آنچه آرزو داشت،به او عطا کردم و از آنچه بیم داشت،ایمنش کردم"».

به امیرمؤمنان گفته شد:ای امیرمؤمنان!به ما بگو:آیا «بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» ،جزو سوره حمد است یا نه؟

فرمود:«آری.پیامبر خدا،آن را می خواند و آیه ای از آن می شمرد و می فرمود:"سوره حمد،سَبعُ المثانی (1)است"».