حکمت نامه امام حسین علیه السلام جلد 1 صفحه 446

ج دعای امام،هنگام شهادت علی اکبر

428 . الطبقات الکبری از امام حسین علیه السلام(هنگامی که فرزندش علی اکبر کشته شد):خداوندا!کوفیان،ما را فرا خواندند تا یاری مان کنند؛امّا ما را وا نهادند و کُشتند.خداوندا!بارانِ آسمان را از ایشان باز دار و برکت های زمین را از ایشان دریغ کن و اگر تا مدّتی[از زندگی]برخوردارشان ساختی،آنان را پراکنده ساز و دچار اختلافشان بگردان و هیچ گاه زمامداران را از ایشان،خشنود مکن.

د دعای امام،هنگام شهادت کودک خُردسالش

429 . مقاتل الطالبیّین،خوارزمی به نقل از مورع بن سوید بن قیس:کسی که نظاره گر امام حسین علیه السلام بود،برایم گفت:فرزند خردسالِ (1)امام علیه السلام با او بود که تیری آمد و بر گلوی کودک نشست.امام حسین علیه السلام خون را از گلو و حنجره کودک برمی گرفت و به آسمان می پاشید و چیزی از آن باز نمی گشت و می گفت:«خداوندا!نزد تو کمتر از بچّه ناقه صالح نیست».

430 . مقتل الحسین علیه السلام،خوارزمی در بیان شهادت علی اصغر:هنگامی که کودک در دامن امام علیه السلام بود،ناگهان،حَرمَله بن کاهل اسدی تیری انداخت که گلوگاه کودک را گوش تا گوش درید.امام حسین علیه السلام دستش را از خون او پُر کرد و سپس،آن را به سوی آسمان پاشید و گفت:«خداوندا!اگر یاری را از ما باز داشتی،آن را برای چیزی بهتر به حال ما قرار ده».