سلمان فارسی صفحه 61

1 - گفته اند : حجاج دستور داد در کوفه جز عرب امامت جماعت نکند . (183)

2

- هنگامی که حجاج ((سعید بن جبیر))را به امر قضاوت کوفه گماشت مردم کوفه گفتند : ((شخص عرب برای قضاء شایسته نیست ))آنگاه حجاج از ((ابو برده بن ابو موسی الاشعری ))خواست در کوفه به قضاوت بپردازد و به او دستور داد بدون سعید بن جبیر حکمی صادر نکند . (184)

3 - و او (یعنی حجاج ) نخستین کسی بود که نام شهر و دهکده هر کس را بر دستش نقش کرد و او را به شهر و قریه خود بازگرداند و موالی را از میان عرب بیرون کرد . (185)

4 - نوشته اند : وی غیر عرب را از بصره و سرزمینهای مجاور آن بیرون کرد و آنها گرد آمده فریاد می زدند : ((وامحمدا!)) ، ((وا احمدا!))و نمی دانستند به کجا بروند . و جای شگفتی نیست اگر می بینیم اهل بصره بدانان پیوسته در فریاد کشیدن از احجاف و ستمی که بدانان شده بود مشارکت می کنند . (186)

5 - حتی گفته اند : جز سگ یا دراز گوش یا مولی نماز را نمی شکند(187) . (یعنی اگر یکی از این سه از مقابل نمازگزار بگذرد نماز باطل می شود) در بعضی نقلها به جای ((مولی ))زن آورده شده است . این خوارشمردن زن به طوری که از مراجعه به کتابهای دینی یهود دانسته می شود از آنها اخذ و اقتباس شده است . (188)

6 - زمانی که معاویه دید ((موالی ))فراوان شده اند خواست نیمی از آنها را بکشد . اما ((احنف ))او را از این کار بازداشت . و به قولی دیگر ((زیاد))چنین تصمیمی گرفته بود . (189)

7 - مردی

از موالی ، دختری از اعراب بنی سلیم را به همسری گرفت . محمد بن بشیر خارجی سوار شده به مدینه رفت و نزد والی مدینه که آن زمان ابراهیم بن هشام بن اسماعیل بود شکایت کرد . والی بین آن مرد و همسرش جدایی انداخت و آن مرد را دویست ضربه تازیانه زد و سر ، ریش و ابرویش را تراشید . محمد بن بشیر در ضمن ابیات شعری که در این باره سرود گفت :

قضیت بسنه و حکمت عدلا