شیخ محمد حسین زاهد (ره) صفحه 33

با صدای مادر بزرگم از خواب پریدم ، نمی دانم چه

جوری خودم را جلوی در رساندم .

گفتم : آقا

- سلام داداشی . نماز صبح خوانده ای ؟

- نه . (هنوز مکلف نشده بودم )

- برو غذای نمازت را بخوان من منتظر می مانم .

نماز را خواندم و برگشتم .

قبل از حرکت ابتدا آقا عمامه را از سر برداشت و عرق چین را به سر گذاشت . بعد عبا را تا کرد و به همراه کتاب تفسیر به دست من داد . بعد از آن با پای پیاده به طرف باغ خاطرات من حرکت کردیم . (76)

در بین ما هم افراد مسن بود و هم خردسال . گاهی اوقات تعداد افراد شرکت کننده به 200 نفر هم می رسید . خدا می داند با آن که الان بیش از 50 سال از آن زمان می گذرد ، هنوز شیرینی خاطرات آن روزها در ذهنم باقی است . باغ نبود ، بهشت بود . بعد از فوت آقا چنین برنامه های با آن کیفیت پیدا نکردم . (77)

وقتی به باغ می رسیدیم ، در زیر درخت پر شاخ و برگی که از کنارش جوی آبی رد می شد ، فرش پهن می شد . آقا در آن جا می نشست و ما سرگرم بازی و تفریح می شدیم و هر کسی هم کار یا سئوالی داشت ، خدمت آقا می رسید . تا یک ساعت به ظهر مشغول بازی بودیم .