داستانهایی از علاقه مندان و شیفتگان علم صفحه 31

عباس اقبال نویسنده و دانشمند معاصر در کودکی نجاری می کرد از این راه زندگی می کرد، شور و شوق دانش آموختن این کودک باهوش را به مکتب خانه کشانید، ساعتی از کار کم کرد و به مزد اندک قناعت نمود تتا بتواند بیشتر به درس بپردازد کمی بعد از مکتب خانه به دبیرستان دارالفنون و سپس به دانشگاه راه یافت و بدین گونه جوانی گمنام و فقیر در اندک مدتی استاد دانشگاه گردید.(43)

طالب علم

حضرت امام زین العابدین علیه السلام هر وقت جوان هایی را می دید که در طلب علم ودانشند به نزدیک آنان می رفت و به آنها مرحبا می گفت وتشویقشان می فرمود ومی گفت : (شما ودیعه های دانشید که امروز کوچکان قوم ودر آینده نزدیک از بزرگان قوم وگروه دیگر می باشید.)

وهرگاه طالب علمی به نزد او می آمد او را ترحیب تکریم می کرد ومی فرمود: (تو وصی پیامبر خدا هستی وطالب علم قدم به خشک وتری از زمین نمی گذارد جز این که زمین تا هفت طبقه برای او تسبیح می گویند.)(44)

ابن انبازی

ابوبکر محمد بن قاسم نحوی (معروف به ابن انبازی ) سیصد هزار بیت شاهد برای قرآن در حفظ داشته و به او گفتند مردم در باب حافظه تو بسیار سخن گفتند، بگو چقدر در حفظ داری ؟ می گفت : سیزده صندوق حفظ دارم . وگفته شده که صدوبیست تفسیر قرآن را حفظ داشت وبه جهت حفظ قوه حافظه ، بسیاری از غذاهای لذیذه را که ضرر به قوه حافظه داشت ترک کرد، رطب را می گرفت ومی گفت : تو طیبی لیکن اطیب از تو حفظ کردن آن چیزی است که خدا بخشیده به من از علم .

گویند: روزی در بازار می گذشت جاریه خوشرویی را دید طالب او شد این خبر به (راضی باللّه ) خلیفه عباسی رسید، امر کرد او را خریدند وبرای ابن انباری بردند ابن انبازی جاریه را امر به صبر برای استبراء نمود.

می گویند: من در طلب حل یک مساءله علمی بودم در این وقت ناگهان قلبم متوجه جاریه شد واز فکر در آن

مساءله علمی افتادم گفتم جاریه را ببر من نمی خواهم ونمی ارزد به خاطر این جاریه از طلب علم بازمانم . غلام خواست او را ببرد جاریه گفت : تو مردی عالم وعاقل وصاحب مقامی ، باید بدانی که اگر مرا بیرون کنی وگناه مرا معین نکنی مردم گمان بد در حق من می برند، گفتم که : از برای تو هیچ تقصیری نیست جز این که دیدم با وجود تو از علمم می مانم گفت : این سهل است ؛ چون خبر به (راضی ) رسید گفت : سزاوار نیست که علم در قلب احدی شیرین تر باشد از علمی که در قلب این مرد است .(45)

اهمیت به درس