- مقدمه 1
- ستاره مَنبِجْ 3
- بخش نخست : میلاد مهر 3
- خاندان 4
- با امیر حلب 6
- در محفل ابن خالویه 7
- آل حمدان 8
- بخش دوم : سردار سیف 8
- سیف الدوله 9
- کارگزار جوان 12
- در سنگر سازندگی 14
- برخورد با قبایل شورشی 15
- نبرد با روم 17
- اسارت 22
- رهایی 30
- فرمانروایی حمص 31
- بخش سوم : شهریار شعر 32
- الهام آسمانی 32
- شعر ابوفراس 35
- در منظر نظر 37
- دیوان شعر 41
- شاعر اهل بیت 42
- شاعر اهل بیت 42
- الف) شافیه 44
- ب) هائیه 54
- رومیات 59
- رومیات 59
- الف) کرامت نفس (لنا الصدر أو القبر) 60
- ب) سوز دل(2) (مصابی جلیل) 62
- ج) شکوه (فلاتنسبن الی الخمول) 66
- د) منبج (القوم قرم حیث حل) 68
- ه) در سوگ مادر (ام الأسیر) 71
- و) روزگار فراخ (فَقُلْ لبنی عمی) 73
- گزیده ها 74
- طوفان بلا 77
- کتابنامه 80
27 رجب 1420 (مبعث پیامبر اکرم(صلی الله علیه وآله))
محمدباقر پور امینی
1 علی موسوی گرمارودی .
بخش نخست : میلاد مهر
ستاره مَنبِجْ
در ناحیه غربی رودخانه فرات و در بیابان سبز و حاصل خیزِ شرق حلب ، (1) شهری گشاده اطراف با هوایی دل انگیز قرار دارد که جلوه گاهش به زیبایی ، ممتاز و نسیمش روح نواز است . این شهر پاکیزه که «منبج» نام دارد ، به روزش سایه گستر و به شبش چنان که در وصف آن گویند : هماره سحر است . شرق و غرب آن از بوستان هایی پر از درختان و میوه های الوان و آبی روان که به تمام زوایای آن می رسد ، پوشانده شده است . این شهر ، پیشتر از شهرهای باستانی روم بود و از بناهای رومی آثاری در آن باقی است که بخش هایی از آن دستخوش حوادث زمان گشته و رو به ویرانی نهاده است . (2)
1 . فاصله منبج تا فرات ، سه فرسخ و
تا حلب ، ده فرسخ است . ر . ک : مراصد الاطلاع ، عبدالمؤمن بن عبدالحق بغدادی ، ج3 ، ص 1316 .
2 . سفرنامه ابن جبیر ، محمد بن احمد بن جبیر ، ترجمه پرویز اتابکی ، ص305; اشکال العالم ، ابوالقاسم جیهانی ، ترجمه علی کاتب ، ص 81; حدود العالم ، به کوشش منوچهر ستوده ، ص 170 .
مردم آن دیار اهل احسان و خیراند و فرزانگان و شعرای چندی همچون بختری از آن برخاسته اند . (1) در این بوستان سرای رشک جنان ، به سال 320 قمری(2) کودکی پا به عرصه گیتی نهاد که «حارث» نامیده شد . (3)بعدها او «ستاره منبج» شد و به «ابوفراس» شهرت یافت; و این کنیه و واژه بر گرفته از نام شیر ، بر شجاعت و رشادت او گواهی می داد .
1 . معجم البلدان ، یاقوت بن عبدالله حموی ، ج 5 ، ص 206 .