ابو فراس حمدانی صفحه 32

از رهایی از روم ، مدتی بر کرسی امارت این شهر تکیه زد و زمام امور آن خطه وسیع را به عهده گرفت . (4) او در این مقطع شاهد درگذشت عموزاده خویش امیر سیف الدوله بود . سیف الدوله به مدت چند سال به بیماری فلج دچار شد و این ناراحتی ، وی را از حرکت بازداشت و

1 . الغدیر ، ج 3 ، ص 55; اعیان الشیعه ، ج 4 ، ص 325; دیوان ابی فراس ، ص 237 .
2 . اعیان الشیعه ، ج 4 ، ص 325 .
3 . سفرنامه ابن جبیر ، ص 318 320 .
4 . دیوان ابی فراس ، ص 234; دائره المعارف بزرگ اسلامی ، ج 6 ، ص 121; دائره المعارف تشیع ، ج 1 ، ص 430 .

بر اثر این بیماری در روز جمعه دهم صفر 356 حیات دنیا را بدرود گفت . جسد امیر را از حلب به زادگاهش «میافارقین»(1) منتقل کردند و به توصیه وی به همراه گرد و غبارهایی که در جنگهایش با رومیان به ارمغان می آورد و در محلی جمع آوری کرده بود ، دفن کردند . (2)

1 . مشهورترین شهر دیار بکر . ر . ک : معجم البلدان ، ج 5 ، ص 235 .
2 . الیواقیت و الضرب فی تاریخ حلب ، ص 120 . ابوفراس در مرگ امیر مرثیه ای نسرود; شاید دل آزردگی او از سیف الدوله در طول اسارت ، مانع از این کار شد .

بخش سوم : شهریار شعر

الهام آسمانی