- مقدمه 1
- ستاره مَنبِجْ 3
- بخش نخست : میلاد مهر 3
- خاندان 4
- با امیر حلب 6
- در محفل ابن خالویه 7
- بخش دوم : سردار سیف 8
- آل حمدان 8
- سیف الدوله 9
- کارگزار جوان 12
- در سنگر سازندگی 14
- برخورد با قبایل شورشی 15
- نبرد با روم 17
- اسارت 22
- رهایی 30
- فرمانروایی حمص 31
- بخش سوم : شهریار شعر 32
- الهام آسمانی 32
- شعر ابوفراس 35
- در منظر نظر 37
- دیوان شعر 41
- شاعر اهل بیت 42
- شاعر اهل بیت 42
- الف) شافیه 44
- ب) هائیه 54
- رومیات 59
- رومیات 59
- الف) کرامت نفس (لنا الصدر أو القبر) 60
- ب) سوز دل(2) (مصابی جلیل) 62
- ج) شکوه (فلاتنسبن الی الخمول) 66
- د) منبج (القوم قرم حیث حل) 68
- ه) در سوگ مادر (ام الأسیر) 71
- و) روزگار فراخ (فَقُلْ لبنی عمی) 73
- گزیده ها 74
- طوفان بلا 77
- کتابنامه 80
بی شک شعر چنین شاعرانی «حکمت آمیز» است و هر بیت از شعر این «حکیمان» آکنده از دُرّهای نغز و رهگشا .
کلام را با سخن سید و پیشوای مسلمانان حضرت محمد(صلی الله علیه وآله)پی می گیریم : «ان من الشعر لحکمه;(3) همانا برخی از اشعار ، حکمت است . »
اشعار حکیمانه ابوفراس حمدانی نیز با این دید ملاحظه می شود .
شعر ابوفراس
شعر ابوفراس مزایا و ویژگی های متعددی را در خود جمع کرده است; افزون بر شخصیت برازنده شاعر ، سروده های او در اسارت (رومیات) و همچنین اشعار وی در مدح اهل بیت ، ابوفراس را در جهان اسلام شاخص و سرآمد ساخته است .
در دانشنامه ایران و اسلام ، از شعر ابوفراس این گونه یاد می شود :
نخستین آثار ابوفراس ، یکی شامل قصائدی به سبک قدماست که در
1 . چهار رساله از افلاطون ، رساله فایدروس ، ترجمه محمد حسن لطفی .
2 . وسائل الشیعه ، حر عاملی ، ج 10 ، ص 467 .
3 . المیزان ، علامه محمد حسین طباطبایی ، ج 15 ، ص 337 .