ابو فراس حمدانی صفحه 54

هیچ سوگندی در قرآن آن گونه که ما می شناسیم نیست جز آن که بی تردید مقصود از آن ، ایشان می باشد . (1)

ب) هائیه

یومٌ بسفحِ الدارِ لا أنساهُ

أرعی له دهری الذّی أولاهُ . . .

من خاطره روزی را که در پهنه خانه جذبه ای داشتم ، در تمام عمر از یاد نمی برم .

روزگاری بود که عمرم را با جوانانی می گذراندم که زمانه جلوه خود را از فروغ آنان می گرفت .

گویا سیمایشان پرتو نورانی روز را تشکیل می داد و چهره هایشان ستارگان تاریکی های شب بود .

باریک اندام و نیکو ترکیبی