ابو فراس حمدانی صفحه 56

سر او را ، با آن که از دیرباز ، دست های پیامبر آن را به دامنش نزدیک کرده بود ، بریدند .

روزی که او در حمایت خدا بود ، و خداوند ستمگران را به ستمگری مهلت می دهد .

و اگر خدای

جهان دشمنان پیامبرش را هلاک می کرد ، دشمن پیامبری شناخته نمی شد .

روزی که خورشید درخشان برای حسین دگرگون شد و از آنچه دیده بود ، آسمانش خون گریست .

برای قلبی که از جای کنده نشود و برای گریه کننده ای که اشکش نبارد ، عذری نمانده است .

مرده باد قومی که از هوای نفس خود پیروی کردند ! آنها مرتکب عملی شدند که فردا نتیجه سوءش گریبان گیرشان خواهد شد .

آیا می پنداری گفتار پیامبر را درباره خصوصیات و ویژگی های پدر او ، نشنیده بودند ؟ !

آن هنگام که در روز غدیرخم آشکارا بانگ زد : هر کس که من مولای اویم ، علی مولای او خواهد بود .

این است وصیت پیامبر در امر خلافت; ای کسی که می گویی پیامبر وصیت نکرده است .