ابو فراس حمدانی صفحه 58

یا از دست او از حوض کوثر آب بنوشید و حال آن که حسین را به خونش آب دادید ؟ !

خوشا به حال کسی که روز تشنگی اش او را دیدار نماید و در زندگی کاری انجام داده باشد که سیرابش کند !

پیش از من در شعر ، گوینده ای گفته بود : وای به کسی که فردای محشر شفیعانش دشمنانش باشند !

آیا روز واقعه کسا را فراموش کردید و ندانستید که او یکی از اصحاب کساست ؟ !

بار پروردگارا ! من به هدایت آنان راه یافته ام و روز هدایت به راه دیگران نروم .

من همیشه دوستدار کسی هستم که پیامبر و خاندانش او را دوست دارند ، و هر کس را که آنان بد شمارند ، بد می دانم .

و سخنی می گویم که نشان بصیرت کسی است که آن را باید بگوید یا روایت کند .

سخن من ، شعری است که شنوندگان در طول روزگار ، پیوسته از آن هدایت یابند .

این گفتار ، راویان را به حفظش ترغیب سازد و حُسن روایتش ، معنی آن را نیکو جلوه دهد . (1)