ابو فراس حمدانی صفحه 71

اگر کشته شوم ، همانند مرگ نیکان صید شده ام که کشته می شوند .

هیچ کس نتواند بر مرگ ما شماتت کند ،

مگر جوانی که خود می میرد .

شخص نادان به دنیا مغرور می گردد ، حال آن که دنیا محل اقامت نیست . (1)

ه) در سوگ مادر (ام الأسیر)

ای مادر اسیر ! چه کسی را به یاری طلبم ، با آن همه منت ها که بر من داری و احساساتی که نشان دادی .

وقتی فرزندت در خشکی و دریا سیر کند ، چه کسی به او دعا می کند و به پناه دادنش برخیزد ؟

حرام است که با چشم روشن ، شب را بگذرانم و مورد ملامت واقع شوم ، اگر دوباره خرسند گردم .

تو مرگ را چشیدی و مصیبت دیدی ، در حالی که نه فرزند و نه فامیلی نزد تو بود .