- مقدمه 1
- ستاره مَنبِجْ 3
- بخش نخست : میلاد مهر 3
- خاندان 4
- با امیر حلب 6
- در محفل ابن خالویه 7
- آل حمدان 8
- بخش دوم : سردار سیف 8
- سیف الدوله 9
- کارگزار جوان 12
- در سنگر سازندگی 14
- برخورد با قبایل شورشی 15
- نبرد با روم 17
- اسارت 22
- رهایی 30
- فرمانروایی حمص 31
- الهام آسمانی 32
- بخش سوم : شهریار شعر 32
- شعر ابوفراس 35
- در منظر نظر 37
- دیوان شعر 41
- شاعر اهل بیت 42
- شاعر اهل بیت 42
- الف) شافیه 44
- ب) هائیه 54
- رومیات 59
- رومیات 59
- الف) کرامت نفس (لنا الصدر أو القبر) 60
- ب) سوز دل(2) (مصابی جلیل) 62
- ج) شکوه (فلاتنسبن الی الخمول) 66
- د) منبج (القوم قرم حیث حل) 68
- ه) در سوگ مادر (ام الأسیر) 71
- و) روزگار فراخ (فَقُلْ لبنی عمی) 73
- گزیده ها 74
- طوفان بلا 77
- کتابنامه 80
المرء نصبُ مصائب لا تنقضی
حتی یواری جسمُه فی رمسه
فمؤجل یلقی الردی فی اهله
و معجَّل یلقی الردی فی نفسه(2)
انسان در انتظار مصائب بی پایان است تا آن گاه که بدنش را
در خاک پنهان کنند .
اگر این مصیبت ها دراز مدت باشد ، او هلاکت خاندانش را می بیند و اگر سریع باشد ، مرگ خود را خواهد یافت .
والمرءُ لیس ببالغ فی ارضه
کالصقرِ لیس بصائد فی وَ کره
انفق من الصبر الجمیل فانّه