- مقدمه 1
- ستاره مَنبِجْ 3
- بخش نخست : میلاد مهر 3
- خاندان 4
- با امیر حلب 6
- در محفل ابن خالویه 7
- بخش دوم : سردار سیف 8
- آل حمدان 8
- سیف الدوله 9
- کارگزار جوان 12
- در سنگر سازندگی 14
- برخورد با قبایل شورشی 15
- نبرد با روم 17
- اسارت 22
- رهایی 30
- فرمانروایی حمص 31
- الهام آسمانی 32
- بخش سوم : شهریار شعر 32
- شعر ابوفراس 35
- در منظر نظر 37
- دیوان شعر 41
- شاعر اهل بیت 42
- شاعر اهل بیت 42
- الف) شافیه 44
- ب) هائیه 54
- رومیات 59
- رومیات 59
- الف) کرامت نفس (لنا الصدر أو القبر) 60
- ب) سوز دل(2) (مصابی جلیل) 62
- ج) شکوه (فلاتنسبن الی الخمول) 66
- د) منبج (القوم قرم حیث حل) 68
- ه) در سوگ مادر (ام الأسیر) 71
- و) روزگار فراخ (فَقُلْ لبنی عمی) 73
- گزیده ها 74
- طوفان بلا 77
- کتابنامه 80
گویند با حلم خود وقار را نشکن ! و بهترین چیزی که هیبت را زینت می بخشد ، حلم و بردباری است .
چشم پوشی و عفو از هر لغزش را رها مساز ، از آن رو که بخشش مذموم نیست ، گر چه گناه بزرگ باشد .
طوفان بلا
با مرگ سیف الدوله در 356 قمری طوفان بلا وزیدن گرفت و خاندان حمدانی ، قربانی این تندباد گردید و در این گردباد اختلاف و کشمکش ، ابوفراس به مسلخ کشانده شد .
حادثه از آن جا آغاز شد که ابوالمعالی فرزند خردسال سیف الدوله ، پس از درگذشت پدر ، بر مسند حکومت نشست و قَرغُویه(2) یکی از غلامان سیف الدوله به بهانه کوچکیِ حاکم ، زمام امور را به دست گرفت . چنین ساختاری اختلاف را میان ابوفراس و خواهرزاده او
، ابوالمعالی برانگیخت و با سعایت موالی و غلامان مخصوص قرغویه ، آتش جنگ بر افروخته شد و ابوفراس را طعمه خود ساخت . (3)
1 . همان ، ص 268 .
2 . الکامل فی التاریخ ، ج 3 ، ص 355; وفیات الاعیان ، ج 2 ، ص 61 . البته مورخان دیگر نام او را «فرغویه» ، «ابوقرعونه» و «قرعویه» ذکر کرده اند . ر . ک : شذرات الذهب ، ج 3 ، ص 25; تاریخ مدینه دمشق ، ج 11 ، ص 426; اعیان الشیعه ، ج 4 ، ص 332 .
3 . یتیمه الدهر ، ج 1 ، ص 112; اعیان الشیعه ، ج 4 ، ص 332 .
درباره چگونگی شهادت ابوفراس ، یگانگی و وحدت نظر وجود ندارد . ابن اثیر در بیان حوادث سال 357 می نویسد :