ابو فراس حمدانی صفحه 79

دفتر را با آخرین شعر او که در دقایق واپسین عمر خود خطاب به دخترش سرود ، به پایان می بریم :

1 . دیوان ابی فراس ، مقدمه ، ص 6 .
2 . مرأه الجنان ، ج 2 ، ص 277; تاریخ مدینه دمشق ، ج 11 ، ص 426 ، ابن خلکان قتل ابوفراس را انکار می کند . او مدعی است سردار هنگام مرگ چند بیت شعر را که حکایت از مرگ وی می کرد ، سرود . ر . ک : وفیات الاعیان ، ج 2 ، ص 61 . ابن عماد حنبلی نیز نظر فوق را بیان می کند و می افزاید : ممکن است اشعار مورد نظر در هنگام مجروحیت سروده شده باشد . شذرات الذهب ، ج 2 ، ص 5 .
3 . اعیان الشیعه ، ج 4 ، ص 333 .
4 . الکامل فی التاریخ ، ج 3 ، ص 255 .
5 . وفیات الاعیان ، ج 2 ، ص 61 .
6 . شذرات الذهب ، ج 2 ، ص 35 .
7 . دیوان ابی فراس ، ص 6 .

دخترکم ! غمگین مباش ، همه مردم رفتنی هستند .

دخترکم ! بر مصیبتی بزرگ ، صبری زیبا بنما .