لقمان حکیم صفحه 113

دعوا و جدال می دید در آشتی دادن آنان سعی بلیغ می کرد ، هر زمان که سخن سودمندی از کسی می شنید تا به مأخذ آن آگاه نمی شد از تحقیق فرو نمی نشست ، بیشتر اوقات خود را به معاشرت و مجالست با فقها و حکما و قضات و پادشاهان می گذاشت ، بر نخوت شاهان که شیفته قدرت زودگذر شده بودند به دیده شفقت می نگریست (1) .

من در این بخش به توضیح و ترجمه صفات عالی روحی آن حکیم بزرگ الهی پرداخته و از خدای مهربان می خواهم که همه ما را به زیور آن برنامه های سعادت بخش بیاراید ، صفاتی که در صفحه قبل خواندید و لقمان بزرگوار به آنها آراسته بود به طور تقریب در عناوین زیر خلاصه می گردد :

1 - راستی در گفتار .

2 - ادای امانت .

3 - عدم دخالت بیجا .

4 - فرو بستن دیده از حرام .

5 - اقتصاد در شئون زندگی .

6 - عبودیت و بندگی .

7 - مغز متفکر .

8 - عبرت گرفتن از تاریخ .

9 - عدم غرور .

10 - صبر و استقامت .

11 - اصلاح امور خلق .

12 - معاشرت صحیح .