لقمان حکیم صفحه 252

پس طایفه ای از مردم برمی خیزند ، به آنان گفته می شود : به سوی بهشت حرکت کنند بدون حساب ، ملائکه آنان را ملاقات می کنند ، و سؤال می کنند از چه دسته ای هستید ؟

می گویند : از کسانی که دوستی کردیم برای خدا .

می گویند : اعمال شما چیست ؟

جواب می دهند : دوستی برای خدا ، و دشمنی برای خدا ، ملائکه می گویند همین است اجر عمل کنندگان .

امیر المؤمنین علیه السلام فرمود : برای مسلمان سزاوار نیست با سه طایفه دوستی کند :

1 - طائفه ماجن .

2 - طائفه احمق .

3 - طائفه دورغ گو .

ماجن کسی است که عمل خود را نزد تو نیک جلوه دهد و دوست دارد تو هم مثل او شوی ، تو را در امر دین و معاد کمک نمی کند ، دوستی او جفا و تاریکی است ، آمد و رفتش با تو ننگ است .

احمق کسی است که تو را راهنمایی به خیر نمی کند و امید برگشت بدی ها را از تو ندارد ، چه بسا اراده می کند به تو نفع رساند ضرر می رساند پس مرگ او برای تو بهتر است از حیاتش و سکوت او بهتر است از گفتگویش ، او دوری او سزاوارتر است از نزدیکیش .

دروغگو در دوستی او خیری نیست سخن تو را به دیگران و از دیگران به تو بازگو می کند ، زمانی که مطلبی پایان یافت مطلب دیگر انشاء می کند چنانچه برای تو دارد راست می گوید اما دروغ است ، در میان مردم ایجاد دشمنی می کند و کینه در دلها می افکند ، از خدا بترسید و برنامه خود را بازدید کنید .لقمان حکیم فرمود :فرزندم ! آن قدر به مردم نزدیک مشو که عاقبت از آنان دور