آقا شیخ مرتضای زاهد صفحه 117

می گویند: و چون حاج آقا تقی، همیشه در کنار آقا شیخ مرتضی بود زیاد به چشم نمی آمد و حتی صاحبان چشم های با بصیرت و آدم شناس های حرفه ای و خبره نیز وقتی او را در کنار آقا شیخ مرتضی می دیدند، زیاد توجه پیدا نمی کردند که در کنار مرحوم زاهد نیز، عجب آدمِ خود ساخته و بزرگ و (قَدْ اَفْلَحَ مَنْ تَزَکی)(35)یی ایستاده است. بعد از وفاتش، وقتی از آقا شیخ مرتضی، سئوال شد آیا از وفات حاج آقا تقی، خیلی ناراحت و غمگین شده اید؟ جواب داده بود: «نه، برعکس، خیلی هم احساس خوشحالی می کنم زیرا حاج آقا تقی، با یک پاکی و درجه ای از این دنیا رفت که جای شادی و خوشحالی دارد.!»

رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: همانا که حسین، چراغ هدایت و کشتی نجات است.

انتشارات مسجد مقدس جمکران از همین قلم منتشر کرده است

رسولِ تُرک آزاد شده امام حسین علیه السلام

در قدیم، بازار تهران، مرکز اصلی عزاداری های روزهای تاسوعا و عاشورای این شهر بود وحاج رسول دادخواه تبریزی معروف به «رَسولِ تُرک» یکی از متأثرکننده ترین و تماشایی ترین جلوه های آن عزاداری ها تا قبل از

سال 1339 هجری شمسی بود. او یکی از عاشقان و دلسوخته های دیوانه وار حضرت ابا عبدالله الحسین علیه السلام بود. در روزهای عزای حسینی قیافه اش به گونه ای شکسته ومحزون می گشت که فقط مشاهده چهره و سیمای او، هر بیننده ای را منقلب و گریان می کرد.به همین خاطر بود که در روزهای تاسوعا و عاشورا بسیاری از مردم قدیم تهران، فقط برای تماشای او به بازار می آمدند و ساعتها انتظار آمدنش رامی کشیدند.

اما «رسولِ تُرک» آزاد شده امام حسین علیه السلام بود. او در ابتدا یکی از جاهل ها و داش های غافل و گردن کلفت تهران بود که به یکباره لطف و عنایت خاص امام حسین علیه السلام شامل حالش شد و بعد از توبه ای واقعی و نصوح به یکی از کم نظیرترین عاشقان و دل سوخته های امام حسین علیه السلام تبدیل گشت!

مژده بده مژده بده یار پسندید مرا

سایه اوگشتم و او بُرد به خورشید مرا

جانِ دل و دیده منم، گریه خندیده منم