بررسی حکم امام خمینی رحمه الله درباره سلمان رشدی صفحه 38

گرفتن علل این ازدواج ها خود بخود برطرف می شود. وانگهی، اسلام یک مسأله را رعایت کرده که درک آن برای غربی ها خیلی دشوار است. درست است که مرد مسلمان می تواند چهار زن بگیرد ولی باید دانست که هر گونه رابطه نامشروع در اسلام ممنوع شده و دارای مجازات سخت و طاقت فرسایی است. غرب به خود می بالد که قانون خانواده اش بر پایه یک زن گرفتن است ولی رابطه های نامشروع را نادیده می گیرد».(142)

او نیز می گوید: «با این که پیامبرصلی الله علیه وآله در مکه سختی های فراوانی دید و هنوز نیز سرسخت ترین دشمنانش در آنجا زندگی می کردند، ولی با گذشت عمومی و محبتی که در روز فتح مکه از خود نشان داد تمام دل های مردم را به سوی خدا جلب کرد. و لذا جای هیچ گونه تردیدی نیست که چنین گذشت یا شعور سیاسی پیامبر با داشتن بزرگ ترین قدرت، آن هم در میان عرب های انتقام جو و کینه توز، از ویژگی های بی نظیر ایشان است و در حقیقت یک امتیاز حیرت انگیز است. پیامبر در این فتح، جنبه سیاسی و دیپلماسی را بیش از عملیات جنگلی به کار برده، استفاده کرد. بدون شبهه، عظمت پیامبر در این است که او در آن عصری که زور و کشتار رایج بود دریافت که اندیشه، بزرگ ترین نیرو و قوی ترین قدرت انسانی است».(143)

او نیز می گوید: «پیامبر هیچ گاه در زندگی حتی آن روزی که قدرت داشت بزرگ ترین ثروت ها را جمع کند اعتنایی به مال دنیا نکرد. او هنگام وفاتش بی چیز و تقریباً فقیر به تمام معنا بود و خوراک ساده او نیز در طول زندگی اش تغییر نکرد. او تا آخرین لحظه زندگی در یک خانه عادی و بسیار

ساده ای که مناسب با حال یک حاکم متعارف نبود زندگی کرد...».(144)

22 - ویل دورانت «Will Durant»

او در تاریخ نوامبر 1885 در ایالت «ماساچوست» آمریکا به دنیا آمد، و پس از تحصیلات مقدماتی در سال 1917 با درجه دکترا در فلسفه از دانشگاه کلمبیا در نیویورک فارغ التحصیل شد. او در سال 1914 به سخنرانی در کلیسای «پرسیبرترین» نیویورک درباره تاریخ فلسفه و ادبیات پرداخت و همین کار باعث شد که او تاریخ مفصّلی به نام «قصه الحضاره» یا «سیر تاریخ تمدن» بنگارد. این کتاب توسط عده ای از ایرانیان به فارسی ترجمه شد. او در بخشی از کتاب خود به زندگی پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله اشاره کرده است.

پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله از دیدگاه «ویل دورانت»

او درباره پیامبر اسلام صلی الله علیه وآله می گوید «محمّدصلی الله علیه وآله ظاهری بامهابت داشت و کمتر می خندید گرچه استعداد مزاح و شوخی داشت ولی اختیار خود را به دست آن نمی داد و لذا کمتر شوخی می کرد؛ چون می دانست مزاح از کسی که امور مهم مردم را به دست گرفته خطرناک است...».(145)

او نیز می گوید: «محمّدصلی الله علیه وآله با بزرگان با ملاطفت و خوش برخورد بود و به روی ضعیفان می خندید و در مقابل گردن کشان و خودپسندان با عظمت و باهیبت بود. بر یارانش سختگیری نمی کرد. در تشییع جنازه هر فردی که برخورد می کرد شرکت می نمود. هیچ وقت هیبت و قدرت شاهی از خود نشان نداد و هیچ گاه حاضر نبود که نسبت به او به نحو خاصی احترام قائل شوند. دعوت هر کس حتی بردگان را جهت غذا می پذیرفت و تا جایی که فرصت انجام کاری را داشت از خادمان خود طلب نمی کرد. با آن که

از غنیمت و امور دیگر اموال فراوانی به او می رسید ولی برای خانواده خود خیلی کم خرج می کرد و آنچه را که برای شخص خود خرج می نمود بسیار اندک بود. و عمده اموالی که به دستش می رسید به مصرف صدقات می رسانید».(146)