بررسی حکم امام خمینی رحمه الله درباره سلمان رشدی صفحه 49

«مقدسات» جمع مقدس از ماده قدس به معنای پاکی است. «تقدّس تقدساً» یعنی مطهّر و پاکیزه شد.(173)

و در اصطلاح، کلیه اشخاص، اشیاء، امکنه و ازمنه ای است که دارای ارزش معنوی و طهارت بوده و شایسته تکریم و تعظیم است. و میزان در قداست هر چیز به اندازه انتساب آن به خداوند متعال است که همه چیز به دست او است و از مصادیق آن خداوند متعال، قرآن، پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، امامان معصوم علیهم السلام، ضروریات دین، بندگان صالح خدا، ملائکه، اماکن مشرفه، لیالی مبارکه و ایام مبارک است.

خداوند متعال درباره برخی از اماکن مقدس می فرماید: «... یا مُوسَی * إِنِّی أَنا رَبُّکَ فاخْلَعْ نَعْلَیکَ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًی»؛(174) «... ای موسی!

من پروردگار توام! کفش هایت را بیرون آر، که تو در سرزمین مقدّسِ طوی هستی.»

و نیز می فرماید: «یاقَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَهَ الَّتِی کَتَبَ اللَّهُ لَکُمْ»؛(175) «ای قوم! به سرزمین مقدّسی که خداوند برای شما مقرّر داشته، وارد شوید.»

و می فرماید:«فَلَمَّآ أَتَیاها نُودِی مِن شاطِی الْوَادِ الْأَیمَنِ فِی

الْبُقْعَهِ الْمُبارَکَهِ...»؛(176) «هنگامی که به سراغ آتش آمد، از کرانه راست درّه، در آن سرزمین پر برکت ...».

و درباره یکی از شب های مبارک می فرماید: «إِنّا أَنزَلْناهُ فِی لَیلَهٍ مُّبارَکَهٍ إِنّا کُنّا مُنذِرِینَ»؛(177) «که ما آن را در شبی پر برکت نازل کردیم؛ ما همواره انذارکننده بوده ایم.»

صیانت از مقدسات دینی

با مطالعه آثار تاریخی و تمدن های اوّلیه بشری می توان روح عبودیت و پرستش را در وجود آدمی جستجو کرد؛ این بدان دلیل است که انسان به طور فطری دوست دارد معبودش را مورد تقدیس قرار دهد. و لذا وقتی سخن از مقدسات به میان می آید این به دین خاصی مربوط نمی شود، بلکه پدیده ای است که با انسانیت انسان و فطرت او در ارتباط است و سابقه اش به قدمت حیات آدمی برمی گردد و بدین جهت است که صیانت از مقدسات در حقیقت دفاع از مقام عالی انسانی است. آری مقدساتی که با فطرت و عقل سلیم بشری سازگاری نداشته و در حقیقت خرافه ای بیش نیست دارای هیچ گونه تقدس نیست و لذا پیامبران الهی با مقدسات بت پرستان و عقاید خرافی مشرکان به مقابله می پرداختند.