بررسی حکم امام خمینی رحمه الله درباره سلمان رشدی صفحه 75

حکم سابّ النبی صلی الله علیه وآله در احادیث اهل سنت

در روایات اهل سنت نیز به حکم دشنام دهنده پیامبرصلی الله علیه وآله اشاره شده است؛

1 - از امام علی علیه السلام نقل شده که فرمود: «انّ یهودیه کانت تشتم النبی صلی الله علیه وآله و تقع فیه فخنقها رجل حتی ماتت، فابطل رسول اللَّه صلی الله علیه وآله دمها»؛(244) «زنی یهودی همیشه پیامبرصلی الله علیه وآله را دشنام می داد و متعرض حضرت می شد، مردی گلوی او را چنان فشار داد تا او را کشت. رسول خداصلی الله علیه وآله خون او را حلال کرد.»

2 - حاکم نیشابوری به سندش از ابن عباس نقل کرده که گفت: «کانت امّ ولد لرجل کان منها ابنان مثل اللؤلؤتین و کانت تشتم النبی صلی الله علیه وآله فینهاها و لاینتهی و یزجرها و لاتنزجر، فلمّا کان ذات لیله ذکرت النبی صلی الله علیه وآله فماصبر ان قام الی مغول فوضعها فی بطنها ثم اتکأ علیها

حتی انفذها. فقال رسول اللَّه صلی الله علیه وآله: اشهد انّ دمها هدر»؛(245) «زن کنیزی بود برای شخصی که از او دو فرزند همانند دو گوهر داشت، آن زن، پیامبرصلی الله علیه وآله را همیشه دشنام می داد، و هر چه که او را از این کار نهی کرده و بازداشتند دست برنمی داشت، یک شب متعرض پیامبرصلی الله علیه وآله شد و آن مرد صبر نکرد تا اینکه خنجری را برداشت و در شکم او فرو برد آنگاه بر روی او افتاد و کارش را تمام کرد. رسول خداصلی الله علیه وآله فرمود: گواه باش که خون او هدر است.»

3 - ابن حزم نقل کرده: «کان رجل یشتم النبی صلی الله علیه وآله. فقال النبی صلی الله علیه وآله: من یکفینی عدواً لی؟ فقال خالد بن ولید: أنا، فبعثه النبی صلی الله علیه وآله فقتله»؛(246) «مردی بود که به پیامبرصلی الله علیه وآله دشنام می داد، حضرت فرمود: چه کسی مرا در مورد دشمنم کفایت می کند؟ خالد بن ولید گفت: من. حضرت او را برای این کار فرستاد و خالد نیز او را به قتل رسانید.»

4 - حاکم نیشابوری به سندش از ابوبرزه اسلمی نقل کرده که گفت: «اغلظ رجل لأبی بکر فقلت: یا خلیفه رسول اللَّه! ألا اقتله؟ فقال: لیس هذا الاّ لمن شتم النبی صلی الله علیه وآله»؛(247) «مردی به ابوبکر دشنام داد. من گفتم: ای خلیفه رسول خدا! اجازه می دهی که او را به قتل رسانم؟ او گفت: حکم قتل مخصوص کسی است که رسول خداصلی الله علیه وآله را دشنام دهد.»

5 - از ابوهریره نقل شده که فرمود: «لایقتل احد بسبّ احد الاّ بسبّ النبی صلی الله علیه وآله»؛(248) «کسی

به جهت دشنام دادن شخصی کشته نمی شود مگر دشنام به پیامبرصلی الله علیه وآله.»

استهزای پیامبرصلی الله علیه وآله و قرآن از دیدگاه قرآن