مدایح و مراثی حضرت ابوالفضل علیه السلام در شعر فارسی صفحه 16

1- 5. سوده ی الماس: الماس ریزه ها، الماسهای ساییده شده.

چه گویم؟ آه! که آمد ز قوم کین تیری

به مشک آب به هم بر درید چون کرباس

چو مشک پاره شد و آب ریخت پنداری

که ریخت بر دل سوزانش سوده ی الماس (1) .

ز پشت زین به زمین اوفتاد و نعره کشید

به یاری آمدش آن خسرو سپهر اساس

چه دید؟ دید ز عباس او فتاده دو دست

کشید آه که پشت مرا زمانه شکست