مدایح و مراثی حضرت ابوالفضل علیه السلام در شعر فارسی صفحه 56

1- 42. عنقاء قاف قدم: ظاهرا منظور جبرئیل ملک مقرب الهی است.

2- 43. صرصر: باد تند، باد سخت.

3- 44. به اعتقاد قدما خورشید در آسمان چهارم است.

4- 45. مرغ هزار: هزار دستان، بلبل که عاشق و دلباخته ی گل است.

5- 46. اربعه مثل نسور الربی: چهار پسر همچون شاهبازهای قله ی کوهستان (اشاره است به اشعار ام البنین).

6- 47. غره غرای تو الله نور: پیشانی روشن تو گویی نشانی از: «الله نور السماوات و الارض» «خداوند نور آسمانها و زمین است...» (سوره ی نور / 35) دارد.

طره ی زیبای تو سر وقدم

غیب مصون در خم او چین چین

همت والای تو بیرون ز وهم

خلوت ادنای (1) تو در صدر زین

رفتی و از گلشن یاسین (2) برفت

نوگلی از شاخ گل یاسمین

رفتی و رفت از افق معدلت

یک فلکی مهر رخ و مه جبین

کعبه فرو ریخت چو آسیب دید

رکن یمانی زشمال و یمین (3) .

زمزم اگر خون بفشاند رواست

از غم آن قبله ی اهل یقین

ریخت چو بال و پر آن شاهباز

سوخت زغم شهپر روح الامین

آه از آن سینه ی سینا مثال

داد زبیدادی پیکان کین

طور تجلای الهی (4) شکافت

سر انا الله به خون شد دفین

تیر کمانخانه ی بیداد زد

دیده ی حق بین ترا از کمین

عقل رزین (5) تاب تحمل نداشت

آنچه تو دیدی ز عمود وزین (6) .

عاقبت از مشرق زین شد نگون

مهر جهانتاب به روی زمین

خرمن عمرم همه بر باد شد

میوه ی دل طعمه ی هر خوشه چین

صبح من و شام غریبان سیاه

روز من امروز چو روز پسین (7) .

چار جوان بود مرا دلفروز

والیوم اصبحت و لا من بنین (8) .

لا خیر فی الحیاه من بعدهم

فکلهم امسی صریعا طعین (9) .

خون بشو ای دل که جگر گوشگان

قدوالصلوالموت بقطع الوتین (10) .

نام جوان، مادر گیتی مبر

تذکرینی بلیوث العرین (11) .

چون که دگر نیست جوانی مرا

لا تدعونی ویک ام البنین (12) .

«مفتفر» از ناله ی بانوی دهر

عالیمان تا به قیامت غمین

مستزاد در مرثیه ی حضرت عباس

تا که شد سرو سهی سای ابوالفضل قلم

کمر شه شده خم

تا صنوبر بر او سوخت ز سر تا به قدم

سوخت گلزار قدم (13) .