مدایح و مراثی حضرت ابوالفضل علیه السلام در شعر فارسی صفحه 67

1- 65. واللیل: اشاره است به آیه ی مبارکه ی (واللیل اذا یغشی: سوگند به شب آن گاه که جهان را در خود - فرو پوشد) (اللیل / 1).

2- 66. و الشمس: اشاره است به آیه ی مبارکه ی «و الشمس و ضحها»: سوگند به آفتاب و روشنی اش به هنگام چاشت (الشمس / 1).

3- 67. ایمن و ایسر: راست و چپ.

شد از کف عباس علی، رشته ی تدبیر

یک تیر به مشک آمد و گردید ز جان سیر

دست اجل آمد به گریبان اباالفضل

شد جان و تنش بر دم شمشیر گرفتار

یک پیکر و صد سلسله از لشکر کفار

از ضرب عمود آمد از اسب نگونسار

فریاد بزد که ای خلف حیدر کرار

قربان تو گردید سروجان اباالفضل

آمد شه لب تشنه سرش هشت به دامن

صد چاک تنی دید زتیرونی دشمن

پس صیحه کشید از دل پر درد به شیون

آیا چه دلی داشت حسین مظهر ذوالمن

خون پاک چو می کرد زچشمان اباالفضل