مدایح و مراثی حضرت ابوالفضل علیه السلام در شعر فارسی صفحه 97

مخزن علم و ادب را در نایاب بود

بر همه خلق جهان، مایه ی اعجاب بود

دافع رنج و محن، کشف مهمات رسید

ز امر یزدان، به جهان قاضی حاجات رسید

چون که در کرب و بلا، جانب میدان آمد

نی پی جنگ و جدل، از پی فرمان آمد

به تمنای دل خیل یتیمان آمد

تا برد آب سوی خیمه، شتابان آمد

ساقی تشنه لبان، منصبش از حیدر بود

بلکه از لطف خداوند و زپیغمبر بود

گفت:ای لشکریان، سرور و سالار منم

یاور خسرو دین، میر علمدار منم

بر سپاه شه مظلوم، سپهدار منم

همچنان شیر خدا، قاتل کفار منم

پسر شیر خدا و پدر فضلم من

یاور خسرو مظلوم، ابوالفضلم من

منهدم کاخ ستمکار، ز تکبیر من است

منهزم لشکر کفار، زتدبیر من است

شیر غرنده چو گنجشک به نخجیر من است

تیز و برنده تر از صاعقه، شمشیر من است

من ابالفضل، حسین بن علی را یارم

اوست اندر دو جهان، روشنی افکارم