پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 140

گرفتند، و خیمه ها را پشت سر خود قرار دادند، در اطراف خیمه ها قبلا خندق کنده بودند، و آن را پر از هیزم نموده و آتش زدند، تا مبادا دشمن از پشت سر به خیمه ها هجوم نماید.

از آن سو عمر سعد به صف آرایی لشکر خود پرداخت، عمرو بن حجاج را فرمانده ی سمت راست لشکرش، و شمر بن ذی الجوشن را فرمانده ی جانب چپ لشکرش، و پرچم را به غلامش به نام «درید» داد. (1) .

امام حسین علیه السلام پرچم را از این رو در میان یاران به عباس علیه السلام داد، زیرا او را برای حمل و نگهداری از پرچم، لایق تر، با کفایت تر، قوی دل تر، شجاعتر و توامندتر یافت.

عمر سعد به پرچمدار خود رو کرد و فریاد زد: «ای درید! پرچم را نزدیک بیاور.» سپس تیری در چله ی کمان گذاشت و به سوی لشکر حسین علیه السلام پرتاب نمود، و خطاب به سپاه گفت: «گواهی دهید که من نخستین کسی بودم که تیر رها کردم.» به دنبال او لشکرش، سپاه اندک امام حسین علیه السلام را تیرباران نمودند، جنگ از جانب دشمن، آغاز و شروع شد، پس از مدتی جنگ تن به تن، حمله ها به صورت گروهی گردید، در همین حمله (که حمله هزاران نفر بر سپاه حدود صد نفری امام حسین علیه السلام بود) پنجاه نفر از اصحاب امام حسین علیه السلام به شهادت رسیدند، سپس حمله های دو نفری و سه نفری و چهار نفری رخ داد، آنگاه بنا شد که یاران حسین علیه السلام فرد فرد به میدان جنگ بروند. (2) .