پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 170

یعنی: از حریم سبط پیامبر اسلام حضرت احمد صلی الله علیه وآله حمایت می کنم، و با شمشیر استوار و بران شما را سرکوب می نمایم، تا شما را از جنگ با آقا و سرورم (امام حسین علیه السلام) دور سازم، من عباس علاقمند به حسین و اهل بیتش هستم، فرزند علی علیه السلام که ستوده و مورد تأیید خداوند بود، می باشم. (1) .

حسین در بالین عباس و گریه ی شدید او

اشاره

مرحوم علامه حائری در معالی السبطین می نویسد: پس آنکه دست های عباس علیه السلام قطع شد، عباس علیه السلام مشک را به دندان گرفت و همچنان رکاب می زد تا مشک آب را به خیمه ها برساند، ناگاه تیری به مشک اصابت کرد، آب آن ریخت و تیر دیگری بر سینه اش رسید و در این هنگام به زمین افتاد، و مطابق روایتی در این هنگام یکی از دشمنان به پیش آمد و گرز آهنین بر سر آن حضرت زد، و همین ضربت گرز، آن حضرت را به شهادت رسانید.» (2) .

محدث قمی (ره) می نویسد: پس از آنکه تیر بر مشک و بر سینه او رسید، به زمین افتاد و صدا زد:

یا اخاه ادرک اخاک؛

ای برادر! برادرت را دریاب. (3) .

1- 189. تذکره الشهداء، ص 260.
2- 190. معالی السبطین، ج 1، ص 447.
3- 191. می نویسند: همیشه عباس علیه السلام با کمال رعایت ادب، حسین علیه السلام را به عنوان مولی و سرور می خواند، ولی در اینجا محبت برادری به جوش آمده و او را به عنوان برادر خواند.