پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 175

اخوه و ابن والده علی

ابوالفضل المضرج بالدماء

و من واساه لا یثنیه شییء

و جادله علی عطش بماء؛

سزاوارتر آن است که برای آن جوانی گریه کرد، که حسین علیه السلام در کربلا برای او گریه کرد، گریه برای آن کسی که برادر حسین علیه السلام و پسر پدرش، علی علیه السلام بود همان ابوالفضل که غرق در خون گردید، و خود را فدای برادر کرد، و هیچ چیزی او را از حسین علیه السلام جدا ننمود، تا آنجا که به خاطر تشنگی حسین علیه السلام آب ننوشید و تشنه لب شهید شد. (1) .

بازگشت غم انگیز امام حسین از بالین عباس

امام حسین علیه السلام پیکر به خون تپیده ی عباس علیه السلام را در کنار نهر علقمه رها کرد، و به سوی خیمه ها بازگشت، در حالی که بسیار اندوهگین و پریشان بود و سرشک اشک از دیدگانش جاری می شد، اشک چشمش را با آستین دستش پاک می کرد، و می فرمود:

«آیا طرفدار حقی هست که از ما حمایت کند، آیا کسی هست که از آتش دوزخ بترسد و از ما دفاع کند؟»