پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 23

سر بنه بر آستانش ای که می جویی بهشت

هذه جنات عدن فادخلوها خالدین

مولدش دانی پس از میلاد شاه دین چرا؟ (1) .

تالی مهر است مه در چشم مرد نکته بین

عز عصمت شد قرین، گفتا قضا؛ نعم القران

مهر و مه را شد قران گوید قدر؛ نعم القرین

خسرو لب تشنگان را این برادر بد چنانک

مصطفی را مرتضی در راه دین نعم المعین

باید آری چون ابوالفضل از علی مرتضی

والدی را آن چنان مولود می باید چنین

تا ابد زین نور روشن، چشم شاه اولیا

جاودان از این کرامت شادمان ام البنین

رحمت بی حد نثار بارگاهش از خدای

هر زمان صبح و پسین تا صبح روز واپسین

مرحبا و آفرین بر خالق نور آفرین

کاین چنین نوری فروآورد از لوح بر زمین

نامگذاری به عباس چرا؟

پس از آن که حضرت عباس علیه السلام چشم به جهان گشود، ام البنین علیهاالسلام او را در قنداقه ای پیچید و به دست امیرمؤمنان علی علیه السلام داد، تا نام او را