پرچمدار نینوا (تحلیلی از زندگانی حضرت عباس علیه السلام) صفحه 25

و سماه امیرالمؤمنین علیه السلام بالعباس، لعلمه بشجاعته و سطوته و صولته و عبوسته فی قتال الاعداء؛

امیرمؤمنان علی علیه السلام او را از این رو عباس نامید که به شجاعت، شکوه، صولت و خشم او در پیکار با دشمنان آگاهی داشت.

سپس می نویسد: واژه ی عباس به معنی شیر ژیان نیز می آید، دشمنان در برابر او لرزه بر اندام می شدند، و چهره شان از ترس او درهم گرفته می شد.

بطل تورث من ابیه شجاعه

فیه انوف بنی الضلاله ترغم؛

او قهرمانی بود که شجاعت را از پدرش به ارث برده بود، و بینی گمراهان در برابر او به خاک مالیده می شد. (1) .

قامت بلند و جمال رعنای عباس

در میان عرب رسم بود که اگر کودکی، زیبایی فوق العاده داشت، و دارای قامتی بلند و چهره ای زیبا بود، او را با عنوان «ماه» می خواندند، مثلا عبد مناف جد سوم پیامبر صلی الله علیه و آله را که چهره ای زیبا و نورانی داشت، «قمر بطحاء» (ماه سرزمین مکه) و عبدالله پدر ارجمند پیامبر اسلام صلی الله علیه و آله را که سیمایی نورانی و چشمگیر داشت «قمر حرم» (ماه حرم) می خواندند، حضرت عباس علیهاالسلام نیز که از