بزرگ زنان صدر اسلام صفحه 13

ابو طالب (ع) در خواستگاری او را چنین توصیف کرد:

ای جـمـع حـاضـر، بـدانـیـد کـه بـرادر زاده مـا، مـحمد فرزند عبداللّه ، کریمه شما (قریش) را خـواسـتـگار است . بانوی مشهور و معروف به سخاوت و عفّت ، بانویی که فضیلتش مشهور و زبانزد خاص و عام و شاءنش عظیم و بزرگ است .

استاد جعفر مرتضی می نویسد:

خـدیـجـه (س) ، از بـهـترین ، شرافتمندترین ، ثروتمندترین و زیباترین زنان قریش بود و بـه لقب (طاهره) و سیّده قریش خوانده می شد و همه بزرگان قوم ، بر ازدواج با او حریص بودند.

بـزرگـان قـریـش از او خـواسـتـگـاری کـرده و حـاضـر شـدنـد بـرای مـهـریـه او، امـوال فـراوانـی بـپـردازنـد کـه از آن جـمـله عُقْبَةِ بن اَبی مُعَیْط، صَلْتِ بن ابی یَهاب ، ابو جـهـل و ابـو سـفـیـان بـودنـد، ولی ایـن بـانـوی بـزرگ ـ کـه مـطـلوبـش فـضائل انسانی بود، نه بزرگی ظاهری و نه اموال فراوان ـ دست ردّ به سینه همه آنها زد و رسول خدا (ص) را به خاطر فضایل اخلاقی ، شرافت ، عزت نفس و صفات پسندیده انسانی ، اختیار کرد.

(ابوالحسن تکبری) می نویسد:

روزی ، خدیجه بنت خویلد در جمع کنیزان و خدمتکارانش نشسته و دانشمندی از دانشمندان یهود، در مجلس حاضر بود. رسول خدا (ص) از آنجا عبور کرد. عالم یهودی ، چون حضرت را دید، شناخت و از خدیجه خواهش کرد که حضرت را به آن مجمع ، دعوت کند. خدیجه کنیزی را در پی حضرت فـرسـتـاد و از ایـشـان دعـوت کـرد کـه در آن جـمع حاضر شود. عالم یهودی ، علامتی را بر کتف حضرت مشاهده کرد، و گفت : به خدا قسم ، این (خاتم نبوّت) است .

خدیجه گفت : اگر عموهایش بدانند که تو بدن او را تفتیش کرده ای ، تو را تنبیه خواهند کرد؛ چون آنها از علمای یهود، نسبت به جان او بیمناکند.

یـهـودی گـفـت : چه کسی قادر است نسبت به او بدی کند؟ به حقِ کلیم خدا، او پیامبر آخر الزّمان اسـت . پـس خـوشا به حال کسی که این بزرگوار، همسر او باشد که چنین زوجه ای ، همانا به شـرف دنـیـا و آخـرت نـایـل شـده اسـت . از هـمـیـن جـا خـدیـجـه مـحـبـت رسول خدا (ص) را به دل گرفت .

بـا گـذشـت زمـان ، عـشـق و علاقه خدیجه نسبت به پیامبر زیادتر می شد؛ چه او هر روز، شاهد کـمالات وجودی و صفات نیکوی آن حضرت بود، تا اینکه با خبر شد که ابوطالب ، قصد دارد حـضـرت مـحـمـد (ص) را بـه سـفـر تـجـارتـی بـفـرسـتـد، از ایـن رو زودتـر پـیـشـنهاد داد که رسول خدا با اموال او به تجارت شام رود و دو برابر سودی که به دیگران می پردازد، به پیامبر بپردازد. پیامبر نیز پذیرفت . خدیجه غلام خود، (مَیْسَرَه) را نیز به خدمت آن حضرت گماشت .